Danıştay 4. Daire E.2016/9338 K.2020/4708

Dava konusu istem: Davacı tarafından, hakkında düzenlenen raporlar uyarınca kayıt dışı ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2008 yılı gelir vergisi, kesilen özel usulsüzlük cezası ile hesaplanan gecikme faizi ve gecikme zammının kaldırılması istemiyle yapılan düzeltme/şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından tarhiyatlar ile cezaların kaldırılması istemiyle açılan davada dilekçe ret kararı verildiği, dava dilekçesinin yenilenmemesi üzerine kesinleşen vergi ve cezaların tahsili amacıyla davacı adına ödeme emri düzenlendiği, ödeme emrine karşı açılan davanın reddedildiği ve temyiz yoluna başvurulmadığı, söz konusu vergi ve cezalara karşı davacı tarafından yapılan düzeltme/şikâyet başvurusunun reddi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı,

davacı iddialarının ve bu iddialar çerçevesinde ortaya çıkan uyuşmazlığın, herhangi bir kuşku ya da hukuki tartışmaya meydan bırakmayacak şekilde nitelendirilebilecek açık bir vergi hatası kapsamında olmadığı, ihtilafın çözümünün maddi olayların ve mevzuatın değerlendirilmesine ve yorumuna bağlı olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın düzeltme/şikâyet kapsamında değerlendirilemeyeceği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, avukatının dava dilekçesini süresinde yenilemeyerek mağdur olmasına sebep olduğu, böyle bir borçtan haberi olmadığı gerekçesiyle ödeme emrine karşı dava açtığı ancak davanın reddedildiği, hakkında düzenlenen raporlarda elde ettiği ileri sürülen faiz gelirinin fahiş bir şekilde hesaplandığı ve kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.