Danıştay 4. Daire E.2016/9395 K.2021/2756

Dava konusu istem: Davacı adına, düzenlenen … tarih ve … takip no'lu ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının 02/04/2010 tarihinde davalı idareye bildirimde bulunduğu ‘‘. Mah.. Sok. No:.

Gazimagosa /KKTC’’ adresinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 97. maddesi hükmüne uygun olarak yabancı memlekette bulunan Türk vatandaşı kişiye usulüne uygun olarak ihbarnamenin 22/11/2010 tarihinde tebliğine çalışıldığı, davacının 22/12/2010 tarihi itibariyle Ankara Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nde tutuklu olarak kaldığı, dolayısıyla ihbarnamenin davacının bilinen adresinde tebliğe çıkartıldığı 22/11/2010 tarihinde henüz tutuklu olmadığı anlaşıldığından,

dava konusu ödeme emri içeriği özel usulsüzlük cezasına ilişkin vergi/ceza ihbarnamesinin davacıya tebliğ edilememesi üzerine ilanen tebliğ edilerek kesinleşen amme alacağı için düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı, sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından ihbarnamelerin tebliğinin usule uygun olmadığı, borcun zamanaşımına uğradığı, bu nedenle mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun -dava konusu işlem tarihinde yürürlükteki şekliyle- "Tebliğ Esasları" başlıklı 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri, vergilendirme ile ilgili olup, hüküm ifade eden bilumum vesikaların ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyla ilmuhaberli taahhütlü olarak,

adresleri bilinmeyenlere ilan yolu ile tebliğ edileceği, aynı Kanunun "Yabancı memlekette bulunanlara tebliğ" başlıklı 97. maddesinde, yabancı memlekette bulunanlara tebliğin o memleketin yetkili makamı vasıtasiyle yapılacağı, kendisine tebliğ yapılacak kişi Türk vatandaşı ise tebliğin Türk siyasi memuru veya konsolosu vasıtasiyle de yapılabileceği, "Tebliğ Evrakının Teslimi" başlıklı 102. maddesinde de, muhatabın zarf üzerinde yazılı adresini değiştirmesinden dolayı bulunamamış olması halinde posta memurunun durumu zarf üzerinde yazacağı ve mektubun posta idaresince derhal tebliği yaptıran daireye geri gönderileceği, son fıkrasında da,

yukarıda fıkralarda yazılı işlemlerin komşularından bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden veyahut bir zabıta memuru huzurunda icra ve keyfiyeti taahhüt ilmuhaberine yazılarak tarih ve imza vazedilmek ve hazır bulunanlara da imzalattırmak suretiyle tespit olunacağı, aynı Kanunun 103. maddesinde ise; muhatabın adresi hiç bilinmezse, muhatabın bilinen adresi yanlış veya değişmiş olur ve bu yüzden gönderilmiş olan mektup geri gelirse, başkaca sebeplerden dolayı posta ile tebliğ yapılmasına imkan bulunmazsa tebliğin ilan yoluyla yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu 2011/07 sayılı ödeme emri içeriği 2005 dönemi özel usulsüzlük cezasına ilişkin … tarihli ve … sayılı ihbarnamenin davacının, 02/04/2010 tarihinde davalı idareye bildirdiği, ‘‘… Mah. … Sok. No:… Gazimagosa /KKTC’’ adresinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 97. maddesi hükmü uyarınca 22/12/2010 tarihinde tebliğine çalışıldığı, ancak davacının gidilen adreste tanınmadığı şerhi ile Lefkoşa Büyükelçiliğine Konsolosluk şubesine iade edildiği, bu durumun Lefkoşa Büyükelçiliğince Maliye Bakanlığına yazılan 05/01/2011 tarihli yazı ile bildirildiği, öte yandan davacı adına adresinde tebligatın yapılamadığından bahisle 05/12/2010 tarihinde ihbarnameye ilişkin ilanın yayınlandığı ve tebligatın tarihinin de 05/01/2011 tarihi olarak kabul edileceği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Vergi Mahkemesi kararında dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan ihbarnamenin 22/11/2010 tarihinde tebliğe çalışıldığı belirtilse de tebliğ zarfı üzerine tebliğ tarihi olarak "22.XII.10" ibaresinin yazılı olduğu görülmekle 02/12/2010 tarihinde düzenlenen ihbarnamenin 22/12/2010 tarihinde tebliğe çalışıldığının kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Ayrıca söz konusu ihbarnameye ilişkin ilanın 05/12/2010 tarihinde -tebliğe çalışılan tarihten daha önce- yapıldığı anlaşıldığından, dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan ihbarnamenin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve dava konusu vergi borcunun usulüne uygun olarak kesinleştirilerek takibine başlanıldığından bahsedilemeyeceğinden, yapılan tebligatın usule uygun olduğu gerekçesiyle verilen kararda isabet görülmemiştir.