Danıştay 4. Daire E.2016/9479 K.2020/5789

Dava konusu istem: Davacı adına, pişmanlıkla verilen kurumlar vergisi beyannamesini 15 gün geçtiği halde ödenmediğinden bahisle 2013/01-12 dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının 07/05/2013 tarihli mahsup dilekçesi ile vergi borçlarından, 2014/02 dönemi KDV iade alacağının mahsubunun talep edildiği, talep üzerine davacının bu dönemlerde belirtilen tutarda iade alacağı bulunmadığı ve talebinin yerine getirilemeyeceği yönünde davacıya herhangi bir bildirimde bulunulmadığı, ayrıca davalı idarece 2013/01-12 dönemine ait kurumlar vergisinin idareye ödenmemesi nedeniyle vergi kaybı olduğu hususunun somut delil ve tespitlerle ortaya konulmadığı anlaşıldığından verginin zamanında ödenmediğinden bahisle kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece, verginin süresinde ödenmemesi üzerine kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.