KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/957 E., 2021/3081 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2021
- Esas No
- 2016/957
- Karar No
- 2021/3081
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- Tasfiye Halinde .. Telefon Bijuteri Gıda ve Otopark İşletmeciliği Limited Şirketi
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ve … tarih ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu 52 nolu ödeme emri içeriği amme alacağının tahsili için düzenlenen … tarih, … ila … nolu ihbarnamelerin sadece şirket adresine gönderilmesi, 20/04/2007 tarihinde tasfiyeye giren ve şirketin bilinen son adresi olan tasfiye memurunun ticaret sicil gazetesinde de ilan edilen, davalı idarenin uhdesindeki adresine tebliğe gönderilmeksizin yapılan ilanen tebliğ geçersiz olduğundan, henüz kesinleşmemiş amme alacağı için düzenlenen 52 takip nolu ödeme emrinde hukuka uyarlık; dava konusu … nolu ödeme emrinde ise içeriği amme alacağının usulüne uygun olarak kesinleştirildiği görüldüğünden hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Bilinen adresinde bulunamayan mükellef için ilanen tebligat yoluna gidilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/957, K. 2021/3081, 10 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama