KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/9709 E., 2020/5814 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2020
- Esas No
- 2016/9709
- Karar No
- 2020/5814
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
373 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, 23/12/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere tesis edilen mükellefiyet işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından Mahkemelerine sunulan dilekçe ile, herhangi bir faaliyetinin olmadığı, resen tesis edilen mükellefiyet işleminin açılış tarihi itibariyle iptali gerektiği ileri sürülmüşse de, gerek.
Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin kararında, gerek buna ilişkin Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan iddianame ile davacının vermiş olduğu ifadesinde, gerekse de davacının iş yeri adresinde yapılan 08/02/2013 tarihli yoklamada, davacının ilgili dönemlerde faaliyette bulunduğu sonucuna varılmış olup, davacı hakkında resen tesis edilen ve davacının başvurusu üzerine ise yine yapılan yoklama üzerine 31/03/2013'te kapatılan mükellefiyet işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Belirtilen tarihler arasında faaliyetinin olmadığı, muhtarlık kaydının olmasına ve iş yerinin üzerindeki meskende oturmasına rağmen adreste tanınmamasının mümkün olmadığı, memurun kendisine göre düzenlediği yoklamalara istinaden verilen kararın hukuka uygun olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/9709, K. 2020/5814, 17 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama