Danıştay 4. Daire E.2016/9878 K.2020/3339

Dava konusu istem: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen 04/06/2015 tarih ve 2015/11, 12 nolu ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacaklarına ilişkin olarak asıl amme borçlusu şirket hakkında düzenlenen vergi/ceza ihbarnameleri ile ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın, asıl amme borçlusu şirket tarafından söz konusu tarhiyatlara karşı dava açılmadığı ve tahakkuk eden vergi ve cezaları ödenmediği gibi ödeme emirlerine karşı da yargı yoluna başvurulmadığı, bu suretle söz konusu amme alacağının usulüne uygun olarak kesinleştirildiği,

yapılan malvarlığı araştırması neticesinde amme alacağının tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması üzerine ilgili dönemlerde kanuni temsilcilik sıfatına haiz bulunan davacı adına ödeme emri gönderildiği, dolayısıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2008 yılına ilişkin olarak düzenlenen ve kullanılan faturaların sahte olduğuna dair kanıt bulunmadığından Mahkemece beraatine karar verildiği, işlemediği bir suçtan dolayı sadece zamanında ihbarnamelere ve ödeme emirlerine itiraz etmediği için mağdur edildiği, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kısmen kabulü ile dava konusu ödeme emirlerinin takdir komisyonu kararına istinaden kesinleşen kısımları yönünden tarhiyatların zamanaşımına uğradığı, dolayısıyla düzenlenen ödeme emirlerinin söz konusu kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı, Mahkeme kararının ilgili kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen 04/06/2015 tarih ve 2015/11, 12 nolu ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davanın reddine ilişkin Mahkeme kararı temyiz edilmiştir. Dosyanın incelenmesinden, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin takdir komisyonu kararına istinaden kesinleşen kısımları olduğu görülmektedir. Bu durumda, söz konusu kısımlara ilişkin olarak tarhiyatın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı yönünden değerlendirme yapılması gerektiğinden, Mahkeme kararının ilgili kısmının bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.