Danıştay 4. Daire E.2016/9879 K.2020/6478

Dava konusu istem: Davacı şirketin mükellefiyetinin 31/05/2015 tarihi itibariyle re'sen terkin edilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin 02/06/2015 tarihinde yapılan yoklamada faaliyette olduğu, 07/07/2015 tarihinde merkez işyeri adresine ve 14/07/2015 tarihinde ise şube adresine yapılan yoklamada işyerinde yetkililerin olmadığından bahisle 31/05/2015 tarihi itibariyle re'sen terkin işlemi yapılmışsa da,

davalı idarece davacının işyeri adresine 07/07/2015 tarihinde yapılan yoklamada işyeri temsilcisinin bulunamaması üzerine adres araştırılmasına gidilmediği gibi başkaca somut bir tespit de yapılmadan mükellefiyetin 31/05/2015 tarihi itibariyle re'sen terkin edildiği anlaşıldığından yeterli araştırma ve somut tespit yapılmadan davalı idarece tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından dava konusu mükellefiyetin terkini işleminin hukuka uygun olduğu, Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.