Danıştay 4. Daire E.2016/9963 K.2021/1329

Dava konusu istem: Davacı adına 2011 yılına ilişkin işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuyla belgesiz akaryakıt alım satım yaptığından bahisle 2014/12 dönemine ilişkin olarak resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; akaryakıt alımları üzerinden hesaplanan fire miktarlarının tutanağın 11. maddesinde ortaya çıkan akaryakıt(satış farkı) miktarlarından tenzih edilmesi ortaya çıkan belgesiz satılan akaryakıt miktarları ve belgesiz alınan akaryakıt miktarları ile bahsi geçen farka ulaşıldığı belirtilmiş ise de, inceleme elemanınca akaryakıt alım satımı ile ilgili envanter dengesine ait tabloda, LPG, VP Dizel ile VP Dizel GTL akaryakıt ürünlerinde fire oranlarının %0,00 (sıfır) olarak dikkate alındığı,

söz konusu envanter dengesinde fire oranının Ölçü ve Ölçü Aletleri Yönetmeliği'nin ilgili maddesinde belirlenen hata payı olan +,-%1 oranın uygulanması halinde envanter dengesinin sağlandığı ve tolere edilebilir sınırlar içinde kaldığı, öte yandan.

Petrol A.Ş'den aldığı akaryakıtın satışını gerçekleştiren davacı nezdinde düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacının akaryakıt istasyonunda Shell'in tankerleriyle yaptığı dolum dışında işletme sahibi yada başka kişilerce depoya akaryakıt konulup konulmadığı tespitinin yapılmadığı, ayrıca kaydi envanter yönünden inceleme yapılırken fire oranlarının dikkate alınmadığı görüldüğünden eksik incelemeye dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.