Danıştay 4. Daire E.2016/9975 K.2021/3652

Dava konusu istem: Davacı şirketin indirimli orana tabi katma değer vergisi iade talebine yönelik başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirket tarafından 22/10/2012 tarihinde düzeltme hakkını kullanarak 2011/12 dönemine ait olarak süresinde KDV iade talebinde bulunulduğu, 11/12/2013 tarihinde düzeltme yaparak mevcut iade talebini dönem kaydırması yapmak suretiyle aynı miktarda 2012/1 dönemine ait olarak istendiğinin belirtildiği ayrıca 119 seri numaralı Katma Değer Vergisi Genel Tebliği'nde, mükelleflerin sadece talep edilen iade tutarını artırmak amacıyla,

sonraki yıllarda bu dönemlere ilişkin düzeltme beyannamesi vermek suretiyle iade talebinde bulunmalarının söz konusu olmadığı hükmüne yer verildiğinin görüldüğü, davacı şirket tarafından, talep edilen iade tutarını artırmak amacıyla değil kanuni süresi içinde yaptığı düzeltme hakkını kullanarak mevcut iade talebini dönem kaydırması yapmak suretiyle aynı miktarda 2012/1 dönemine ait olarak istendiği anlaşıldığından aksi görüşle davalı idare tarafından iade talebine yönelik başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.