Danıştay 4. Daire E.2017/2357 K.2021/6123

Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararları uyarınca vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2009 yılı gelir vergisi ile 2009/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacının tarh dosyasının zamanaşımı süresinin dolmasına 20 gün kala 11/12/2014 tarihinde takdir komisyonuna sevk edildiği, takdir komisyonu kararının vergi dairesine gönderildiği tarih dosyadan anlaşılmasa da davalı idare lehine yorum yapılarak en geç ihbarnamelerin düzenlendiği tarih olan 17/11/2015 tarihinde vergi dairesine tevdi edildiği kabul edildiğinde, 17/11/2015 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı,

buna göre dava konusu cezalı tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin en geç 07/12/2015 tarihine kadar davacıya tebliğ edilmesi gerekirken, 11/12/2015 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle zamanaşımına uğrayan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ

...DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.