Danıştay 4. Daire E.2017/2868 K.2021/6955

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen ...tarih ve ...sayılı ödeme emri ve içeriği olan 2008/1-3, 4-6, 2008 yılı muhtelif vergi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ve yargı harcının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; söz konusu ödeme emrinin esas itibariyle tarhiyata ilişkin açılan davanın reddi sonrası takibe alınan amme alacaklarından kaynaklandığının anlaşıldığı, dolayısıyla 2008 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı tarhiyatların mahkeme kararını müteakiben 2 nolu ihbarname ile kesinleşmesi sonrası düzenlenen ödeme emrinde yasal isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ödeme emri ile kendisine tebliğ edilen vergi cezalarının kaynağının nereden doğduğunun, yargı harçlarının hangi mahkeme dosyasından kaynaklandığının açıklanmadığı, söz konusu ödeme emirlerinin usule uygun düzenlenmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.