Danıştay 4. Daire E.2017/2946 K.2021/8115

Dava konusu istem: Davacı adına taşınmaz alım-satımı nedeniyle takdir komisyonunca belirlenen matrah esas alınarak 2013 yılı için yapılan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatı ile 2013/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri için yapılan vergi ziyaı cezalı geçici vergi tarhiyatlarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .. Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı tarafından yapılan taşınmaz alım satımları ticari kazanç elde etmek için gerekli devamlılık unsurunu taşımadığından, söz konusu alım satımların ticari amaçlı alım satımlar olmadığı anlaşılmakla, davacı adına ticari kazanç elde ettiğinden bahisle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı mükellefin 2013 yılında 7 adet, 2014 yılında 5 adet gayrimenkul sattığı tespit edildiği, söz konusu satışların devamlılık unsuru teşkil ettiği, mükellefin ticari kazanç elde ettiği, aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.