Danıştay 4. Daire E.2017/4073 K.2021/2490

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/ 01, 02. dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı ve 2011/ 04, 05,12. dönemlerine tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin iptali istenilmektedir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi'nin kararının kabule ilişkin hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Davacı adına düzenlenen ihbarnamelerin iptali istemiyle açılan davada, Mahkeme tarafından kısmen kabul kısmen ret kararı verildiği, Bölge İdare Mahkemesi davalı idarenin istinaf başvurusunu ret etmesi üzerine davalı idare tarafından bu karar temyiz edilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın ''Hak Arama Hürriyeti'' başlıklı 36. maddesinde ''Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir'' hükmü bulunduğu, Adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığın mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir (Özkan Şen, B. No: 2012/791, 7/11/2013 § 52).

Dosyanın incelenmesinden, Mahkeme kararının davacının bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 1. bendine göre tebliğ edilmek üzere gönderilmiş ise de; usulüne uygun tebliğ yapılmadığı anlaşıldığından, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 60. maddesinde, Danıştay ile bölge idare, idare ve vergi mahkemelerinin her türlü tebliğ işlerinin Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılacağı hüküm altına alınmış, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 1. fıkrasında, kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı,

o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine ve yahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirileceği, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin, tebliğ tarihi sayılacağı, 35. maddesinin 1. fıkrasında, kendisine veya adresine kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin,

adresini değiştirmesi halinde yenisini hemen tebliğ yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu, bu takdirde bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı belirtilmiş, 19/01/2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesiyle 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin 4. fıkrası olarak getirilen düzenlemeyle de, daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması bozma sebebi sayılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E: ..., K: ... sayılı kısmen kabul, kısmen ret kararının davacının ... Mah. ... Cad. ... İş Merkezi No: ... D:...

Güngören/ İSTANBUL'' adresine gönderildiği, aynı adreste ikamet ettiğini beyan eden ... tarafından muhatabın söz konusu adresten ayrıldığını sözlü olarak beyan etmesi üzerine tebliğ evrağının, muhatabın adresten ayrıldığı şerhiyle çıkış mercine 25/03/2017 tarihinde iade edildiği, aynı adrese, kararın 06/04/2017 tarihinde Tebligat Kanun'un 35. maddesi göre tebliğe çıkarıldığı, muhatabın ayrıldığı, yeni adresinin de bulunmadığı 1 ve 2. sahife kapıya asıldığı şerhiyle tebliğ edildiği; ancak ...

Vergi Mahkemesi kararın 7201 sayılı Kanun'un 21 maddesinin 1. fıkrasına göre tebliğe çıkarıldığı halde söz konusu madde hükümlerine uygun tebligat yapılmadığının anlaşıldığı, mahkemelerce her türlü incelemeyi ( dosyanını tekemmülü, tebligat işlemleri v.b) kendiliğinden tarafların talebine bağlı kalmaksızın inceleneceğinin kabulü gerektiği, olayda tebliğin usulüne uygun yapılmamasının davacı şirketin mahkemeye erişim hakkını, kanun yoluna başvuru hakkını engellediği hususu dikkate alınmak suretiyle Vergi Dava Dairesince usulüne uygun olarak tebliği yapılıp, dosyanın tekemmülünden sonra dairemize gönderilmesine gerektiğine,

kararın 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine göre bozulmasına karar verilmiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından davalının temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.