Danıştay 4. Daire E.2018/1289 K.2022/1336

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılı defter ve belgelerinin incelenmesi sonucu bir kısım satış hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığında bahisle hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/4 dönemi vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davaya konu cezalı vergi üzerinden hesaplanan stopajın matrah yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenlerle tarh edilen 2010 yılı yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada.

Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; gerek davacı şirket yetkilisinin gerekse karşıt firma yetkilisinin birbirini doğrulayan ifadeleri karşısında, olayda davacıya ait bir kısım satışların, grup firması olan karşıt firmanın pos cihazından yapıldığı ihtilafsız olmakla birlikte, davacının yasal defter ve belgelerine sahip olan inceleme elemanınca gerek pos cihazından geçirilen söz konusu hasılat tutarları ile davacının kayıt ve beyanları gün gün karşılaştırılmak suretiyle, kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılatın bulunup bulunmadığı ve gerekirse davacının dönem başı mal mevcudu, dönem içinde alınan mal,

dönem içinde satılan mal ve dönem sonu mal mevcudu da dikkate alınarak stok fazlalığı ya da eksikliği olup olmadığı hususları tespit edilmeden, pos cihazından geçirilen tutarların doğrudan kayıt dışı hasılat tutarı olarak dikkate alınması suretiyle yapılan incelemede yasal isabet bulunmadığından davacının defter ve belgeleri incelenmeden ve kaydi envanter yoluna başvurulmadan varsayım ve kanaate göre ve eksik inceleme yapılmak suretiyle re'sen yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilerek cezalı tarhiyat kaldırıldığından,

uyuşmazlık konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde de aynı nedenlerle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Dosyanın incelenmesinden, Mahkeme kararında atıf yapılan kurumlar vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davada kabule ilişkin …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı, Danıştay Dördüncü Dairesinin 07/03/2022 tarih ve E:2018/1294, K:2022/1337 sayılı kararıyla bozulduğundan, oluşan yeni hukuki duruma göre Vergi Dava Dairesince bu husus dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.