Danıştay 4. Daire E.2018/1701 K.2022/3035

Dava konusu istem: Sahte belge düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinin tespit edilmesi nedeniyle davacı adına resen tarh eden tekerrür uygulamalı 2014 dönemi vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2014/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının 2014 ve 2015 hesap dönemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinin tespit edildiğinden bahisle dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda alışları hakkında olumsuz tespitlerin olması, tahakkuk eden primleri ödememesi, vergilendirme ile ilgili birtakım ödevlerini yerine getirmemesine ilişkin tespitlerin tek başına bu mükellefin gerçek yönüyle ticari faaliyet göstermediği,

dolayısıyla da düzenlediği faturaların gerçek bir alım satım ilişkisine dayalı olmadığı ve adı geçen şirket tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu sonucuna varılması için yeterli olmadığı dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar ve geçici vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.430,00 TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği, birleştirilen toplam beş (5) adet dava için tek bir dosya yönüyle vekalet ücretine hükmedildiği, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22. maddesi uyarınca; açılan 5 dava dosyasıyla ayrı ayrı olmak üzere toplamda 7.150,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.430,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinde yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun kabulüne 7.150,00 TL vekalet ücretinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kabul kararın bozulması ve tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

Kanunun 30.maddesinin 1.fıkrasında ise, re’sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlemiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tamamlandıktan sonra,

inceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkının resen takdir olunmuş sayılacağı belirtilmiş, 2.fıkrasının 3. numaralı bendinde bu kanuna göre tutulması mecburi olan defterlerin hepsi veya bir kısmı tutulmamış veya tasdik ettirilmemiş olursa veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara herhangi bir sebeple ibraz edilmezse 6 numaralı bendinde, tutulması zorunlu olan defterlerin ve verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hali re’sen tarh sebeplerinden kabul edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacının 2014 ve 2015 hesap dönemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu ile sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinin tespit edildiğinden bahisle dönem matrahlarının takdiri için takdir komisyonuna sevk edildiği, takdir komisyonu kararlarına istinaden davacı adına dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı ve vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşılmaktadır.

Olayda, takdir komisyonu kararlarına veri olarak alınan … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda; mükellef kurumun plastik, matbaa, aksesuar, tekstil ürünleri, yan sanayi üretim faaliyeti işi ile iştigal etmek üzere kurulduğu, 2004, 2007 ve 2012 yıllarında ortaklık yapısının değiştiği, 2012 yılından itibaren şirketin %100 hissesinin Ufuk Sarıoğlu'na ait olduğu, Danıştay Dördüncü Dairesinin 2018/1700 sayılı dosyasına sunulan rapor ekinde yer alan yoklama fişlerine göre.

18/09/2015 tarihli yoklamada, işyerinin 1.000 m² olduğu, aylık kirasının 2000-TL olduğu, 13 işçi çalıştırdığı, işyerinde demirbaş olarak muhtelif büro mobilyasının bulunduğu, 07/10/2015 tarihli yoklamada, aylık kirasının 2000-TL olduğu, 45 işçi çalıştığı, işyerinde demirbaş olarak 7 adet enjeksiyon makinası, 2 adet baskı makinası, 1 adet kompresör, 140 kalıp ve muhtelif büro mobilyasının bulunduğu, 08/03/2016 tarihli yoklamada, işyerinin 2000 m² olduğu, 34 işçi çalıştığı, işyerinde demirbaş olarak 7 adet enjeksiyon makinası, 2 adet baskı makinası, 2 adet kompresör, 1 adet soğutucu, 40 kalıp ve muhtelif büro mobilyasının bulunduğu,

16/06/2016 tarihli yoklamada, işyerinin 2000 m² olduğu, aynı işyerinde. Otomobil ve Plastik San. Tic. Ltd. Şti.'nin de faaliyet gösterdiği, muhtasar beyannamelerine göre 32 işçi çalıştırdığını beyan etmesine rağmen yoklama anında 4 işçi bulunduğu, aylık kiranın 7500-TL olduğu işyerinde demirbaş olarak 1 adet kompresör, 2 adet tekstil askısına yazı basma makinası ve muhtelif büro mobilyasının bulunduğu, 02/09/2016 tarihli yoklamada, işyerinin 2000 m² olduğu, aynı işyerinde.

Matbaa Plastik San. Tic. Ltd.

Şti.'nin de faaliyet gösterdiği, 17 işçi çalıştırdığı, 2014 kurumlar vergisi matrahının 160.690,17 TL, 2015 kurumlar vergisi matrahının 40.177,47 TL, mükellef kurumun 2014 KDV matrahının 60.673.983,71 TL. , 2015 KDV matrahının 216.192.793,84 TL olduğu, 2014 ve 2015 takvim yılları muhtasar beyannamelerine göre 20 ila 49 çalışanı olduğunu beyan ettiği, ödenmemiş SGK prim borcunun 569.666,49 TL olduğu, 2014 yılı net satışlarının 60.341.586,08-TL, 2015 yılı net satışlarının 216.192.793,84 TL olduğu, mükellefin 2014 yılına ilişkin 361.535,19 TL genel üretim kayıtları içerisinde.

Yapı Hafriyat İnş. Ltd.

Şti.'den alınan 193.750,00-TL makine alış faturası ve 97.468,10-TL amortisman giderinin yer aldığı, elektrik giderinin Nisan 2014 tarihinden sonra aniden azaldığı, 43.317,09-TL elektrik gideriyle 53.000.720,22-TL imalat yapıldığı, ilk madde ve malzeme hesabından mamuller hesabına geçişte yansıtma hesabının kullanılmadığı, hammadde ve işçilik giderleri ayrıştırılmadan maliyet hesabına devredildiği ve rastgele imalat ve maliyet kaydı yapıldığı, genel üretim giderleri içerisinde yer alan işçi ücret bordrolarının sunulmadığı, ödenmemiş SGK primlerinin gider olarak kaydedildiği,

konuya ilişkin olarak şirket muhasebecisinin, bordroları getirmeyi unuttuklarını, ayrıca SGK primlerini de mahsup talepleri olduğu için ödenmediği, mahsuplaşmaya güvenerek gider kaydı yaptıklarını belirttiği, 2015 yılına ilişkin hizmet üretim maliyeti hesabı içerisinde 8.238,92 TL bulunduğu, bu tutarın 4.379,80 TL' sinin genel yönetim gideri olarak gelir tablosuna devredildiği, yani imalat ile ilgili gider olmadığı, gelir tablosuna hizmet üretim maliyetine yansıtılan 4.551,37 TL nin imalat ile ilgili olduğu, sonuç olarak imalatta harcanan 4.551,37 TL elektrik gideri ile 140.251.034,11 TL mamül üretilmesinin mümkün olmadığı,

mükellefin matrahı kat kat artarken elektrik giderlerinin hızla azaldığı, 2015 döneminde 39.219.382,37 TL tutarında makine alındığı bildirilmesine rağmen, bu cihazların alındığı beş firmanın ikisi hakkında sahte fatura düzenlemek nedeniyle vergi tekniği raporu düzenlenmiş olduğu, 2014 yılı defter kayıtlarına göre dönem başında alıcılar hesabına 1.913.826,78 TL borç kaydının yapıldığı, dönem içinde 72.303.300,83 TL ye ulaştığı ve 25.002.432,02 TL borç bakiyesi verdiği, 60.666.218,77 TL net satış beyan ettiği göz önüne alındığında, mal satışlarında tahsilatın yapılmadığı ve müşterilerden yüksek tutarda alacağının bulunduğu,

satışlarının çoğunluğunun. Tekstil Ürünleri San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye yapıldığı, defter kayıtlarına göre 2014 ve 2015 yılında yüksek tutarda ödeme yapılmadan mal aldığı, bu durumun ticari teamüllere uygun olmadığı, bankalardan elde edilen verilere göre mükellef kuruma. Tekstil San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.,. Teks. Ürn. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.,.

Tekstil Ürünleri A.Ş. tarafından keşide edilen çeklerin tutarları kadar bu şirketlere çeklerin tahsilinden kısa bir süre içinde kasadan para yatırıldığının tespit edildiği,. Tekstil San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.,. Teks. Ürn. San. Ve Dış Tic. Ltd. Şti. adına düzenlenen faturaların tutarının 127.352.685,85 TL olduğu, organize olarak birbirlerine fatura düzenledikleri kanaatine varıldığı tespitlerine yer verilmiştir.

Söz konusu tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının yapılan yoklamalarda yerinde olduğu ve çok sayıda işçi çalıştırdığını beyan etmesine rağmen, maaş bordrolarını sunamaması ve SGK primlerinin ödememesinin, başka mükelleflerin işyerini, çalışanlarını, araçlarını kullandığı şüphesini doğurduğu, çok düşük elektrik tüketimi ile yüksek tutarlı üretim yapılamayacağı, müşterilerinden çok yüksek tutarlı alacağının ve yüksek tutarlı borçlarının olduğu,. Tekstil San. İç ve Dış Tic.

Ltd. Şti.,. Teks. Ürn. San. Ve Dış Tic. Ltd. Şti. adına düzenlenen faturaların tutarının 127.352.685,85 TL olduğu,. Teks. Ürn. San. Ve Dış Tic. Ltd.

Şti. tarafından, ihracat istisnasından doğan iade alacağının vergi borçlarına mahsubu talebinin yerine getirilmeyerek beyanına istinaden tahakkuk eden vergi borçlarının tahsili için düzenlenen ödeme emirlerinin ve ihbarnamelerin iptali istemiyle açılan davalarda, şirketin iade teşvik müessesinden yararlanmak amacıyla, sahte faturalara dayalı olarak haksız KDV iadesi aldığı yönünde verilen ret kararlarının Danıştay Dördüncü Dairesi'nin 15/02/2022 tarih ve E.2020/2755, K.2022/744, 22/02/2022 tarih ve E.2018/7412, K.2022/985, E.2018/7418, K.2022/986 sayılı kararları ile onandığı dikkate alındığında,

davacının sahte fatura düzenlediği ve yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Bozma üzerine verilecek kararda, vekalet ücretine ilişkin olarak yeniden değerlendirme yapılacağı da tabiidir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.