Danıştay 4. Daire E.2018/1834 K.2022/3315

2- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av....

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığı ileri sürülerek hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/6,7,8,9,10,11,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının fatura aldığı Esenler Vergi Dairesi mükellefi ... Reklam Matbaa İnş. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden mükellefin faaliyette olduğuna dair somut veriler elde edilemediği, yeterli kapasitesi olmamasına rağmen yüksek cirolar elde ettiği, beyan ettiği katma değer vergisi matrahları ile karşıt mükelleflerin beyanları arasında ciddi uyumsuzluklar bulunduğu, anılan mükellefin gerçek bir ticari ilişki olmaksızın sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediğini somut olarak ortaya koyduğundan, davacının bu firmadan alınan faturalara isabet eden cezalı tarhiyata ait kısmında hukuka aykırılık, Davutpaşa Vergi Dairesi mükellefleri ...

Matbaa Malzemeleri Kağıt Makine San.ve Tic. Ltd. Şti. ile ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki tespitlerden bu faturaların gerçek dışı olarak düzenlendiğini ispatlamaya yeterli olmadığı anlaşıldığından anılan firmadan alınan faturalara isabet eden cezalı tarhiyata ait kısmında ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin reddi, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar ve davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar kararın redde ilişkin kısmı ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin diğer temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış; 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak açıklanmış; 229. maddesinde de, fatura; satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesika şeklinde tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef, üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır.

Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir.

Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımakta, bu bağlamda, Kanunda ve Kanunla verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan yasa altı düzenleyici işlemlerde öngörülen şekil şartları ile kayıt ve belge nizamına sıkı sıkıya bağlılık sözkonusu olmaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve hizmet ifasına ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Davacıya fatura düzenleyen Davutpaşa Vergi Dairesi mükellefleri ... hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda özetle; şirketin ansiklopedi, sözlük, kitap, kitapçık, müzik eserleri ve müzik yazmaları, atlas, harita vb. basım hizmetleri, kağıt alım satım faaliyetlerinde bulunmak üzere 15/09/2011 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, 31/10/2012 tarihinde re'sen terkin edildiği, 29/09/2011 tarihli yoklamada faaliyet konusunun kağıt alım/satımı olduğu, iş yerinde sigortalı çalışanının olmadığı, iş yerinin 45 m² olduğunun tespit edildiği,

2011,2012 yılı gelir vergisi, geçici vergi, 2011/9,10,11,12 ve 2012/1,2,3,4,5 dönemleri katma değer vergisi beyanlarının olduğu, tahakkuk eden 40.821,65 TL vergi borcunun ödenmediği, defter tasdik bilgisinin olmadığı, 2011 yılı katma değer vergisi matrahı toplamının 3.169.152,10 TL olduğu, karşı firmaların ise ilgili yılda şirketten 3.698.973,00 TL tutarında mal aldıklarını bildirdikleri, 2012 yılı katma değer vergisi matrahı toplamının 4.314.167,35 TL olduğu,

karşı firmaların ise ilgili yılda şirketten 8.807.341,00 TL tutarında mal aldıklarını bildirdikleri, 2012/Mayıs döneminden sonra beyanname vermemesine rağmen 2012/6 ila 12. aylar arasında mükelleften 2.906.113,00 TL tutarında mal aldığını bildiren firmalar olduğu, 2011 döneminde hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunan ...'den 1.321.121,00 TL tutarında, ... 'den 496.642,00 TL alım yaptığı, alım yaptığı diğer mükellefler hakkında da vergi tekniği raporları bulunduğu, 2011-2012 yıllarındaki 7.408.963,00 TL tutarındaki alışlarının 7.103.963,00 TL'lik kısmının sahte faturalar ile belgelendirildiği,

defter ve belgelerinin istendiği ancak ibraz edilmediği, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda aktarılan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, defter ve belgelerinin istendiği ancak ibraz edilmediği, mal alındığı beyan edilen mükellefler hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu, yüksek tutarlı matrah beyan etmesine rağmen bununla uyumlu iş hacmine sahip olmadığı, beyan ettiği katma değer vergisi matrahları ile kendisinden mal alanların verdiği Ba formlarının karşılaştırılmasından aralarında farklar bulunduğu, alımlarının çok büyük bir kısmının sahte faturalar ile belgelendirildiği hususları dikkate alındığında adı geçen mükellef tarafından davacı şirkete düzenlenen ihtilaf konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varıldığından Vergi Dava Dairesi kararının buna ilişkin kısmında isabet bulunmamaktadır.

Davacının fatura aldığı ...

Matbaa Malzemeleri Kağıt Makine San. ve Tic.Ltd.Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunda özetle; mükellefin ansiklopedi,sözlük,kitap,kitapçık,müzik eserleri,atlas vb. basım hizmetleri ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettiriği, 31/12/2011 tarihinde mükellefiyetinin re'sen terkin edildiği, 2010 ila 2012 yılları için sahte belge düzenleme yönünden dört ayrı yazı tam incelemesinin istendiği,kurucularının ... ve ... olduğu,... 'ün başkaca firmalarda ortaklık ve yöneticiliğinin bulunmadığı,...'nın ise farklı bir firmada daha ortaklığının olduğu,

06/08/2010 tarihli yoklamada firmanın 04/08/2010 tarihi itibarıyla matbaa malzemeleri toptan alım satımı faaliyetine başladığı,işyerinin 24 m2 olduğu,muhtelif büro mobilyaları ile 70 kilo civarında matbaa boyasının bulunduğu, çalışanın olmadığı,07/10/2010 tarihli yoklamada benzer tespitlerin yapıldığı,11/02/2011 tarihli yoklamada şube işyeri açıldığı ve ilgili adreste matbaa etiket temizleme işi yapıldığı bir sigortalı çalışanın olduğu,muhtelif büro mobilyalarının bulunduğu,29/01/2013 tarihli yoklamada ödevlinin ilgili adreste faaliyette olmadığı ve tanınmadığı,

2010 ila 2012 yıllarına ilişkin defter belge isteme yazısının ...' ün adresinde ... isimli şahsa tebliğ edilmesine rağmen incelemeye ibraz edilmediği,diğer ortağa ise tebligatın yapılamadığı, defter tasdik bilgilerine ulaşılamadığı, 2010 ve 2011 yılı vergi beyannamelerini verdiği, ödenmesi gereken 10.879,81 TL vergi borcu bulunduğu, 175 TL ödemede bulunduğu,

2010 yılında 599.080,08 TL, 2011 yılında 6.109.268,58 TL katma değer vergisi matrahı beyan ettiği, Ba bildiriminde 2010 yılında 598.146,00 TL, 2011 yılında 6.081.735,00 TL mal ve hizmet alımı beyan edilmesine karşın mükellefe mal/hizmet sattığını belirten mükelleflerin 2010 yılında 121.700,00 TL, 2011 yılında 566.136,00 TL bildiriminde bulundukları, bildirimde bulunan firmalar hakkında da olumsuz tespitlerin bulunduğu, 2010/7 ila 12 dönemleri çalışan işçi bildirmediği, 2011/1 ila 9 dönemleri için 5 adet çalışan bildirilmesine karşın ise yapılan borç sorgulamasında bunlara ilişkin tahakkuk eden verginin ödenmediği,

tespitlerine yer verilerek 04/08/2010 tarihinden itibaren düzenlenen faturaların gerçek bir hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu sonucuna varılmıştır.

Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde, söz konusu mükellefin kurulmasından kısa süre sonra yüksek miktarlı fatura düzenlemesinin olağan olmadığı ve düzenlediği fatura tutarlar kadar iş yapabilecek organizasyon ve kapasiteye sahip olmadığı, alım yapılan firmalar hakkında olumsuz tespit bulunan mükelleflere ilişkin bildirimlerinin olduğu ve Ba/Bs bildirimlerinin uyumsuz olduğu dikkate alındığında davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet karşılığında düzenlenmediği ve davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından Vergi Dava Dairesi kararının buna ilişkin kısmında isabet bulunmamaktadır.