Danıştay 8. Daire E.2018/1951 K.2022/3717

Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Kocaeli ili Dilovası ilçesi. Köyünde … sayılı maden işletme ruhsatlı sahada maden işletme izni başvurusunun reddedildiğinin … tarih ve … sayılı Dilovacı Orman İşletme Şefliği işlemiyle bildirildiğinden izin başvurusu sonrasında 02/05/2015 ile 02/05/2016 dönemi için yaptığı ödemenin kararın kendisine tebliğ edildiği 09.11.2015 tarihinden sonraki bölümünün,

daha önceki döneme ilişkin eksik ödendiği belirtilen 01.01.2015-02.05.2015 dönemine ait kullanım bedelinin 01.01.2015 tarihinden itibaren hesaplanacak gecikme faiziyle yapılacak iade tutarından mahsup edilmesi suretiyle iadesi istemiyle yapılan 01/12/2015 tarihli başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı İzmit Orman İşletme Müdürlüğü işleminin iptali ile 02.05.2015-02.05.2016 dönemine karşılık yatırdığı arazi kullanım bedelinden kullanmadığı 11.09.2015-05.11.2016 tarihleri arasındaki bedelin hesaplanarak şimdilik 50.000,00.-TL'nin iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından 31/12/2014 tarihine kadar verilen orman izninin ormanlık alanda temdit edilmesi talebinin reddine ilişkin işleme karşı açılan davada Mahkememizin … tarih ve E: … sayılı kararıyla yürütmenin durdurulmasına karar verildiği,

anılan karar üzerine 27/04/2016 tarih ve 477 sayılı Bakanlık oluruyla, orman izinlerinin 31/12/2014 tarihinden 12/06/2016 tarihine kadar uzatıldığı anlaşıldığını, bu nedenle bakılan uyuşmazlık devam ederken orman izninin uzatılmaması işlemine karşı açılan davada Mahkememizce verilen yürütmenin durdurulması kararı üzerine davacıya verilen orman izni 31/12/2014 tarihinden 12/06/2016 tarihine kadar uzatıldığından ve izin bedelinin iadesine olanak bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığırı.

Diğer yandan,dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından,davacının 02/05/2015 ile 02/05/2016 dönemine karşılık yatırdığı arazi kullanım bedelinden kullanmadığı 11/09/2015 ile 05/11/2016 tarihleri arasındaki bedelin hesaplanarak şimdilik 50.000,00-TL'nin iadesine karar verilmesi isteminin de reddi gerektiği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 09.11.2015-02.05.2016 tarihleri arasında dava konusu arazinin şirketlerince kullanılmadığı, mahkemece bu husus değerlendirilmeksizin karar verildiği, arazinin şirket uhdesinde kalmadığı, ancak 10.03.2016 tarihinde arazinin teslim alındığı, davacı şirketin, davalı idarenin arazinin kullanılmaması yönündeki bildiriminden itibaren araziyi kullanmadığı ve tüm faaliyetlerine son verdiği, mahkemece orman mevzuatının değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, davacı şirkete iadesi gerekli karşılıksız kalmış bedelin davalı idarenin sebepsiz zenginleşmesine neden olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.