Danıştay 4. Daire E.2018/1887 K.2021/1877

Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni temsilcisi olduğu Tas.Hal. … Dış Tic ve Ulus. Nakl Ltd Şti'.'nin sahte belge düzenlediğinden bahisle re'sen tarhedilen 2012 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının kanuni temsilcisi olduğu Tas. Hal.. Dış Tic. ve Ulus. Nakl. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yapılan tespitlerden, işçi çalıştırması, ihracat yapması, vergi borcunun çok fazla olmaması, yapılan yoklamalarda adresinde bulunması nedeniyle yeterli olmadığı, anılan şirket hakkında yapılan incelemenin bu haliyle eksik olduğu ve mükellefin sahte fatura düzenlediğini ortaya koyacak nitelikte olmadığından, davacının kanuni temsilcisi olduğu Tas. Hal.. Dış Tic. ve Ulus. Nakl. Ltd.

Şti.'nin 14/01/2011 tarihinden itibaren düzenlemiş olduğu faturaların tamamının sahte olduğunun kabulüyle elde etmiş olduğu komisyon gelirinin vergilendirmesi için takdir komisyonuna sevkinde ve takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden yapılan cezalı vergilendirme işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, anılan şirketin sahte fatura düzenleyicisi olduğunun tespit edildiği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında, vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiş; 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış; 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

Davacının ilgili dönemlerde kanuni temsilcisi olduğu Tas. Hal.. Dış Tic. ve Ulus. Nakl. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda; mükellef şirketin 23/02/2010 tarihinde faaliyete başlayan şirket tüzel kişiliğinin, 17/02/2014 tarihinde tasfiye edilerek sona erdirildiği, defter-belge ibraz yazısı tebliğ edilememesi nedeniyle incelemenin vergi dairesi tarh dosyası üzerinden yapıldığı, şirketin kuruluşundan tasfiyesinin sonuna kadar işlemlerin önce vekalet ile, akabinde ise doğrudan kanuni temsilci olarak davacı tarafından yürütüldüğü,

03/03/2010 tarihli açılış yoklaması ile 12/05/2011 tarihli yoklmada, şirketin tekstil ürünleri, inşaat malzemeleri ve uluslararası taşımacılık işi ile iştigal edeceği, iş yerinin yaklaşık 100 m2 olduğu, halen iş yerinde işçi çalıştırılmadığı, şirkete ait şube ve deponun bulunmadığı, demirbaş olarak 2 adet bilgisayar, 1 adet faks, yazıcı, 3 adet masa, 10 adet koltuk 3 adet evrak dolabı bulunduğunun tespit edildiği, 2012 yılında toplam 5.734.981,00 TL tutarında katma değer vergisi matrahı beyan edildiği,

aynı yıl içinde BA formuyla bildirilen toplam 5.675.177,00 TL tutarındaki alışın %94 hakkında sahte belge düzenleme hususunda tespitler bulunan firmalardan olduğu, mükellef şirket adına, 2010/01-03 - 2012/10-12 dönemlerine kadar ortalama 3-4 işçi çalıştırıldığının beyan edildiği, toplam 6.513,76 TL vergi borcu bulunduğu,

mükellefin 01/05/2010-14/01/2011 tarihleri arası 18 adet ihracat işlemi olması ve bu ihracatların gerçekliği hakkında aksine bir done bulunmaması dolayısıyla bu ihracatların en son yapıldığı tarih olan 14/01/2011 tarihinden itibaren gerçek bir faaliyeti bulunmadan sahte fatura düzenlediği tespitinden hareketle, 14/01/2011 tarihinden sonra şirket adına beyan edilen katma değer vergisi tutarları üzerinden %2 komisyon geliri elde edildiği kabul edilmek suretiyle takdir komisyonunca matrahlar belirlendiği,

asıl yükümlü şirketin tasfiye edilerek tüzel kişiliğinin sona erdirildiğinin anlaşılması üzerine de ilgili dönemlerde şirketin kanuni temsilcisi olan davacının sorumluluğuna gidilerek kanuni temsilci sıfatıyla uyuşmazlığa konu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtilen tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, çalışan işçi beyan etmesine karşılık yapılan yoklamalarda çalışana rastlanmaması, mükellefin birbirinden farklı uzmanlık gerektiren konularda faaliyet göstereceğini beyan etmesine karşın belirtilen işleri yapacak bir uzmanlığa, ticari organizasyona sahip olmadığı, mükellefe ait araç ve emtianın tespit edilemediği, şirket kurucu ortaklarından …'a ait şirket açılış yoklamasında vergi dairesine ibraz edilen nüfus cüzdan örneğinin sahte olduğunun tespit edilmesi,

iş hacmi çok yüksek olmasına karşın şube ve deposunun bulunmaması ve vergi tekniği raporundaki diğer tespitler karşısında, anılan mükellefin 14/01/2011 tarihinden sonra gerçek yönüyle ticari faaliyet göstermediği, dolayısıyla şirket adına düzenlenen faturaların gerçek bir alım satım ilişkisine dayalı olmayan sahte faturalar olduğu, takdir komisyonunca tespit edilen matrahlar üzerinden kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına yapılan dava konusu cezalı kurumlar vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmış olup, aksi yöndeki Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.