Danıştay 4. Daire E.2018/2051 K.2022/460

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; şirketin kanuni temsilcisinin ikamet adresinde şirket adına yapılacak tebligatın bizzat ilgilisine yapılması gerektiği, olayda ise ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin şirketin kanuni temsilcisinin ikamet adresinde gelinine tebliğ edildiği, ayrıca tebliğ alındısının tetkikinden tebligatın neden şirket temsilcisi yerine şirket temsilcisinin gelinine yapıldığına dair herhangi bir açıklamaya da yer verilmediği, dolayısıyla kamu alacağının usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceğinden ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı şirketin 31/01/2015 tarihi itibarıyla faaliyetine son verdiği, bu nedenle davacı şirket adına düzenlenen ve ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi/ceza ihbarnamelerinin şirketin kanuni temsilcisinin ikamet adresine tebliğe çıkarılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak tebligatın …'in başka bir adreste ikamet etmesine rağmen ''aynı evde ikamet eden gelini'' şerhi düşülerek …'e yapıldığı,

bu durumda usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyen vergi ve cezaların kesinleşerek ödenmesi gereken safhaya geldiğinden bahsedilemeyeceğinden, davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin 31/01/2015 tarihi itibarıyla faaliyetine son verdiği, bu nedenle şirket adına yapılması gereken tebligatların muhatabının doğrudan kanuni temsilci olduğu, dolayısıyla ihbarnamelerin kanuni temsilcinin ikamet adresinde gelinine yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 saylı Vergi Usul Kanunu'nun "Tebliğ yapılacak kimseler" başlıklı 94. maddesinde, "Tebliğ mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılır. Tüzel kişilere yapılacak tebliğ, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmıyan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılır.

Tüzel kişilerin mütaaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılması kafidir. Tebliğ, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müsdahdemlerinden birine yapılır. (Muhatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir.)" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin şirketin kanuni temsilcisi …'in ikamet adresi olan … Mah. … Cad. No:… D:… …/İstanbul'' adresinde gelini …'e 19/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. Öte yandan, davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporunda şirketin 31/01/2015 tarihi itibarıyla faaliyetine son verdiği belirtilmiştir.

Yukarıda yer verilen mevzuatın ve olayın birlikte değerlendirilmesinden, davacı şirket adına düzenlenen ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin şirkete tebliğ edilememesi nedeniyle, kanuni temsilcinin ikametgah adresinde bulunan kişiye tebliğinde hukuka aykırılık bulunmadığından, ödeme emri hakkında işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken belirtilen gerekçeyle verilen mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.