Danıştay 4. Daire E.2018/2234 K.2022/681

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu … Tekstil Konfeksiyon İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nin borçlarından dolayı taşınmazına konulan haczin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu haciz işleminin 2015 yılında gerçekleştirildiği, haczin dayanağı ödeme emirlerinin ise 19/01/2017 tarihinde düzenlendiği görülmüş olup, ilgili kanun hükümlerine aykırı olarak borcun tahsili için davacıya ödeme emri düzenlenip tebliğ edilmeden önce haciz işlemi gerçekleştirildiği, ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliği sağlanmadan bir sonraki aşama olan haciz uygulanmasına geçilmesine veya diğer cebri takip yollarına başvurulmasına kanunen imkan bulunmadığından dava konusu haciz işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usulüne uygun tahakkuk ettirildiği halde vadesinde ödenmeyen amme alacağı için ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.