Danıştay 4. Daire E.2018/2255 K.2022/789

Dava konusu istem: Davacı tarafından, kanuni temsilcisi olduğu şirketin vergi borçları sebebiyle adına düzenlenen ... tarih ve ... ,.. ,...,... sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin değişik adreslere tebliğe çıkarılmasına karşılık tebligatlara iade şerhi düşüldüğü, 28/12/2012 tarihli tebligatta beyan verenin isim ve imzası, isim ve imzadan imtina etmişse bu durumun şerh düşülmediği,

söz konusu tebliğ alındısının mahalle muhtarına veya ihtiyar heyeti üyelerinden birine veya zabıta memuruna ya da komşulardan birine imzalatılmamış olduğu anlaşıldığından söz konusu tebligatın, yükümlü adresinin bilinmediğini saptayacak nitelikte ve 213 sayılı Kanun'un 102.maddesinde belirlenen asli şekil şartı kapsamında bir tutanak haline getirilmeden ilanen tebliğ yoluna gidildiği görüldüğünden davacı adına ödeme emri düzenlenmeden önce söz konusu vergi borçlarının usulüne uygun olarak asıl borçlu şirketten tahsil edilmeye çalışıldığının ortaya konulamadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tebliğ işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.