Danıştay 4. Daire E.2018/2273 K.2022/1604

Dava konusu istem: Davacı adına asıl borçlu ... Gıda Tekstil San. Tic. Ltd. Şti'ne ait borçların tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve .. takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen .... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Mahkemelerinin 15/07/2016 tarihli ara kararı ile davalı idareden; asıl borçlu şirket olan ...Gıda Tekstil San. Tic. Ltd. Şti'den tahsil edilemeyen ve davacıdan kanuni temsilci sıfatıyla talep edilen amme alacağının nasıl kesinleştirildiğinin tespiti için bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesi üzerine verilen cevapta şirket adına düzenlenmiş ... tarih ve ... sayılı ödeme emrine ilişkin tebliğ alındısının dosyaya sunulmadığı, anlaşıldığından asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip kesinleştirildiğinin somut olarak ortaya konulamadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.