Danıştay 4. Daire E.2018/2360 K.2022/395

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin 2010 yılına ilişkin katma değer vergisi, vergi ziyaı cezaları, gecikme faizleri ile yargı harcının tahsiline yönelik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca ödeme emrine itiraz sebeplerinin böyle bir borcu olmadığı, kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı şeklinde Kanunda tahdidi olarak sayıldığı, dava dilekçesinde, …Vergi Mahkemesinin E:… sayılı dosyasında verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu ve kararın henüz kesinleşmediğinin, bu nedenle ödeme emri düzenlenemeyeceğinin iddia edildiği, ancak kararın temyiz edilmiş olmasının, davalı idarenin mahkeme kararı uyarınca işlem yapmasına ve tahsilat işlemlerine devam etmesine engel olmadığı, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada,.

Vergi Mahkemesinin E:… sayılı dosyasında verilen kararın temyiz edildiği, ancak. Vergi Mahkemesi'nin E:… sayılı dosyası hakkında, temyiz mercii tarafından verilmiş yürütmenin durdurulması kararı bulunmadığının görüldüğü, bu durumda,. Vergi Mahkemesinin E:… sayılı dosyasında verilen kararın yerine getirilmesi niteliğindeki dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usul ve yasaya aykırı olan mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.