Danıştay 4. Daire E.2018/2432 K.2022/1147

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden haksız yere vergi iadesi yapıldığı ileri sürülerek re'sen tarh edilen 2010 yılı tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının fatura aldığı mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarında fatura düzenleyen şirketler hakkında gerçek bir ticari faaliyetlerinin bulunmadığı yönünde yapılan tespitler dikkate alındığında söz konusu şirketlerin sahte belge düzenlemek için kurulan bir organizasyonu oluşturduğu ve bu şirketler tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu ve aynı organizasyon içinde birçok şahıstan alınan faturaların ilgili dönemdeki toplam alışlar içindeki payı dikkate alındığında söz konusu faturaların bilerek kullanıldığı sonucuna varıldığından,

davacının yasal defterlerine kaydettiği gerçek bir mal ve hizmet alımına dayanmayan faturalara ilişkin maliyetlerinin kabul edilmemesi ve evvelce nakden, mahsuben iade edilen verginin geri alınmasına yönelik yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davalı idare istinaf başvurusuna ilişkin Mahkeme kararının vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanarak artırılan kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrasında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının istinaf başvurusuna ilişkin ise; davaya konu olan haksız yere vergi iadesi yapıldığı ileri sürülerek, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle tarh olunan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, davacı şirketin 2010 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu bulunan matrah farkından kaynaklandığından ve 2010 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davayı kısmen reddeden ….

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararı Bölge İdare Mahkemesinin … tarih ve K:…. sayılı kararıyla kaldırılarak, vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi iptal edildiğinden, dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davalı idare istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının tek kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin iptali isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanarak artırılan kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin diğer temyiz istemine gelince;

Dosyanın incelenmesinden, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararında atıf yapılan kurumlar vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davada kısmen kabul, kısmen redde ilişkin … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı, Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/02/2022 tarih ve E:2018/2431, K:2022/1146 sayılı kararıyla bozulduğundan, oluşan yeni hukuki duruma göre Vergi Dava Dairesince bu husus dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.