Danıştay 4. Daire E.2018/2637 K.2022/1399

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılına ait işlemleri incelenen davacı adına, araç satışlarında özel tüketim vergisi ve katma değer vergisinin eksik hesaplandığından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla;.

A.Ş tarafından ithal edilen …. ve … türü araçların 87.03 kategorisinde (M1) ithal edildiği, Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından alınan Tip Onay Belgesinde ise araçların kamyonet (N1) sınıfında yer aldığı, bu belgeye istinaden araçların gümrük sahası muayene işlemleri yapıldığı ve Emniyet Genel Müdürlüğü kayıtlarında kamyonet (N1) sınıfında tescil ettirildiği, ithalatçı firma tarafından aynı araçlara kamyonet (N1) kategorisi uygunluk belgesi düzenlendiği, bu belgeye göre de özel tüketim vergisinin ödendiğinin dosya içerisinde bulunan vergi tekniği raporuyla da tespit edildiği,

anılan şirketin yetkili bayisi olan davacı şirketin, ithalatçı firma tarafından düzenlenen bu belgeler üzerinden ÖTV tahakkuk ettirilerek satış işlemlerinin gerçekleştirildiği, düzenlenen bu belgelerde herhangi bir değişiklik yapmadığı gibi gerçek meblağlardan farklı bir meblağlara yer verildiği hususunda herhangi bir tespitin de yer almadığı, söz konusu belgeler nedeniyle ödenen ÖTV tutarının düşük hesaplanmasında ise davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığının görüldüğü,

bu durumda, özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve bu cezanın kesilmesine ilişkin koşulları düzenleyen kanun maddesinde belirtilen unsurların uyuşmazlık konusu olayda bir arada gerçekleşmediği görüldüğünden davacı şirket adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan işlemin hukuka uygun olduğu, aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.