Danıştay 4. Daire E.2018/3902 K.2022/1308

Dava konusu istem: Davacının, Mahkeme kararları üzerine iade edilen vergilere isabet eden faizin ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacı adına 2006/5,6,7 dönemleri için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istemiyle açılan davada, ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:...K:...sayılı ret kararı uyarınca cezalı tarhiyatın ödendiği, anılan Mahkeme kararının Danıştay Dokuzuncu Daire Başkanlığının 07/05/2013 tarih ve E:2009/3712 K:2013/4286 sayılı kararı ile bozulmasına müteakip davacıya faizsiz olarak iade edildiği, bozma sonrası verilen ....

Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:...K:...sayılı kararının 30/01/2017 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından 26/07/2015 tarih 33747 sayılı dilekçe ile davalı idareye başvurularak, kendisinden tahsil edilen tutarın tahsil edildiği tarihten iade edildiği tarihe kadar hesaplanacak faizin ödenmesi talebinde bulunulduğu, yapılan başvurunun zımmen reddi üzerine bakılan davanın açıldığı,

davacının ödemiş olduğu meblağdan uzun bir süre boyunca yoksun kalmış olması nedeniyle doğan zararın tazmini için genel hükümler çerçevesinde vergilerin ödendiği tarih ile davalı idarece geri verildiği tarihe kadar işleyecek yasal faizin davalı idarece ödenmesi gerektiğinden davacı tarafından yapılan başvurunun zımnen reddine dair işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının ödeme tarihi ile davalı idarenin iade tarihi arasında işleyen yasal faizin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından ödemenin Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesi uyarınca süresi içerisinde yapıldığı, herhangi bir gecikme olmaması nedeniyle faiz ödenmemesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrasında, fazla veye yersiz olarak tahsil edilen vergilerin, fazla veya yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanması halinde düzeltmeye dair müracaat tarihi, diğer hallerde verginin tahsili tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için aynı dönemde 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte, 120. madde hükümlerine göre mükellefe red ve iade edileceği aynı maddenin 5. fıkrasında ise, vergi kanunları uyarınca iadesi gereken vergilerin,

ilgili mevzuatı gereğince mükellef tarafından tamamlanması gereken bilgi ve belgelerin tamamlandığı tarihi takip eden üç ay içinde iade edilmemesi halinde, bu tutarlara üç aylık sürenin sonundan itibaren düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için aynı dönemde 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faizin, 120. madde hükümlerine göre red ve iadesi gereken vergi ile birlikte mükellefe ödeneceği kuralına yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı adına 2006/5,6,7 dönemleri için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istemiyle açılan davada, ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:...K:...sayılı ret kararı uyarınca davacı tarafından cezalı tarhiyatın ödendiği, anılan mahkeme kararının Danıştay 9. Daire Başkanlığı'nın 07/05/2013 tarih ve E:2009/3712 K:2013/4286 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip davacıya faizsiz olarak iade edildiği, bozma sonrası ....

Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:...K:...sayılı kararının 30/01/2017 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından 26/07/2015 tarih 33747 sayılı dilekçe ile davalı idareye başvurularak, kendisinden tahsil edilen tutarın tahsil edildiği tarihten iade edildiği tarihe kadar hesaplanacak faizin ödenmesi talebinde bulunulduğu, yapılan başvurunun zımmen reddi üzerine, davacı tarafından Vergi Usul Kanunu 112/4. maddesi uyarınca faiz ödenmesi talebiyle bakılan davanın açıldığı, Vergi Mahkemesince davanın kabulüne karar verilerek yasal faize hükmedildiği,

istinaf isteminin de reddi üzerine davalı idare tarafından temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Vergi Usul Kanununun 112/5. Maddesinde, vergi kanunları uyarınca iadesi gereken vergilerin, ilgili mevzuatı gereğince mükellef tarafından tamamlanması gereken bilgi ve belgelerin tamamlandığı tarihi takip eden üç ay içinde iade edilmemesi halinde, bu tutarlara üç aylık sürenin sonundan itibaren düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için faiz ödeneceği düzenlenmiş olduğundan, süresi içerisinde red ve iadesi yapılan vergiye ilişkin herhangi bir faiz ödenmesine gerek olmadığı, öte yandan, davacı tarafından tecil faizi talep edilmesine rağmen yasal faize hükmedilmesinde de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığından, davanın kabulüne ilişkin kararın bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.