Danıştay 4. Daire E.2018/411 K.2022/618

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan vergi ceza ihbarnamelerinin 30/12/2015 tarihinde davacıya tebliğ edilmek istendiği, davacının adreste bulunamaması üzerine tutulan aynı tarihli tutanakta tebliğin Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca adresin kapısına yapıştırılmak suretiyle yapıldığı,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebliğe ilişkin hükümleri uyarınca tebligat yapılması gerekirken 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca tebliğ yapıldığı dolayısıyla Vergi Usul Kanunu'nun tebliğe ilişkin hükümlerine uygun bir tebliğin yapılmadığı görülmüş olup, vergi ceza ihbarnamelerinin davacıya tebliğinde mevzuata uyarlık görülmediğinden ilgili vergi ceza ihbarnamelerine konu vergi borçlarının vadesinde ödenmeyerek kesinleştiğinden bahisle davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında yasal mevzuat çerçevesinde yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.