Danıştay 4. Daire E.2018/424 K.2022/529

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporuna dayanılarak takdir komisyonu kararına istinaden 2010/3, 7, 8, 9, 10, 11. dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı ve 2010/6. dönemine ilişkin tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının ihtilaflı dönemde fatura aldığı Şereflikoçhisar Vergi Dairesi mükellefi ... Petrol Tuz Nak. Tarım San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun incelenmesinden davacı şirket adına eksik incelemeye dayalı olarak yapılan tarhiyatlarda hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

5 yıllık tarh zaman aşımı süresi içinde 2010 yılı defter ve belgelerinin incelenerek Vergi Usul Kanununun 30. maddesinde sayılan re'sen takdir nedenlerinden en az birinin varlığı konusunda herhangi bir tespitte bulunulmadığı, buna dair tespitin, zaman aşımı süresinin dolmasından sonra düzenlenen vergi tekniği raporuyla yapıldığı açık olup takdire sevk işlemi esnasında re'sen tarh nedeninin bulunmadığı anlaşıldığından, takdire sevk ile zamanaşımının durduğunun kabulüne olanak bulunmadığı,

2010 yılında doğan dava konusu katma değer vergisinin, 2011 yılı başından başlayarak beş yıllık zaman aşımı süresi içinde, en son 31/12/2015 tarihine kadar tarh ve tebliği gerekirken, zaman aşımı süresi dolduktan sonra 10/03/2016 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle, uyuşmazlık konusu cezalı vergiler tarh zamanaşımına uğradığı, bu durumda 2010 yılı uyuşmazlığında işin esasını inceleyerek, alt firmaya ilişkin tespitlerin sahte fatura kullanıldığını göstermeye yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü yönünde verilen ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmediğine, davalı idarenin istinaf isteminin reddine, kararın belirtilen gerekçeyle onanmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyiz isteminin kabulü, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış; maddenin ikinci fıkrasının (6) numaralı bendinde, tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hali re'sen tarh sebebi olarak gösterilmiştir.

Aynı Kanunun 31. maddesinde, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanılacağı belirtilmiş, 74. maddesinin (a) fıkrasında, yetkili makamlar tarafından istenilen matrah ve servet takdirlerini yapmak, vergi kanunlarında yazılı fiat, ücret veya sair matrah ve kıymetleri takdir etmek komisyonun görevleri olarak sayılmış; 75. maddesinde de, takdir komisyonlarının 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu konunda yazılı inceleme yetkisine haiz oldukları kurala bağlanmıştır.

Buna göre, 213 sayılı Kanunun 30. maddesinde sayılan re'sen vergi tarhını gerektiren sebeplerin varlığı halinde vergi inceleme elemanlarınca ilgili dönem matrahı re'sen takdir edilebileceği gibi takdir komisyonuna başvurularak da matrahın takdir edilmesi sağlanabilecektir. Anılan maddede sayılan hallerde matrahın takdir komisyonu tarafından takdir edilebileceği tartışmasız olup bu durumdaki bir mükellefin takdire sevk edilmesine ve düzenlenen inceleme raporlarının takdir komisyonunca done olarak kullanılmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Ayrıca Kanun'un 74. maddesindeki kuraldan takdir komisyonunun takdir nedenlerinin bulunup bulunmadığı hususunda bir inceleme yapamayacağı anlaşılmaktadır.

Bakılmakta olan davada, vergi idaresinin ... tarih ve ... sayılı görevlendirme yazısıyla davacı hakkında vergi incelemesi yapılması istenilmiş, inceleme elemanının talebi üzerine 13/11/2015 tarihinde takdire sevk edildikten sonra, takdir komisyonunca henüz matrah takdir edilmeden inceleme tamamlanarak ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu düzenlenmiş, davacı hakkındaki anılan rapordaki tespitler esas alınmak suretiyle 26/02/2016 tarihinde verilen takdir komisyonu kararlarına istinaden tebliğ edilen vergi ve ceza ihbarnameleriyle dava konusu edilen cezalı katma değer vergileri tarhiyatı yapılmıştır.

Bu durumda, takdire sevk işleminden önce, davacının ihtilaflı dönemde sahte belge kullandığından bahisle defter ve beyannamelerinin gerçek durumu yansıtmadığı ortaya konulmuş olup; olayda, re'sen tarh nedeninin bulunduğu açıktır. Açıklanan nedenle, işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçe ile verilen Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.