Danıştay 4. Daire E.2018/4251 K.2022/1331

2- ...Vergi Dairesi Başkanlığı (...Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığı ileri sürülerek düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/1,2,3,5,6,9,10,11 ve 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacının fatura aldığı Kadıköy Vergi Dairesi mükellefi T.H. ...Boya Vernik İnşaat Malz. San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden mükellefin gerçek bir ticari muamele gerçekleştirmeyip münhasıran sahte fatura ticareti ile iştigal ettiğinin kabulü gerektiğinden tarhiyatın bu firmadan alınan faturalara isabet eden cezalı tarhiyata ait kısmında hukuka aykırılık, Küçükköy Vergi Dairesi mükellefi ...Turizm Taşımacılık İnş. ve Eml. San. Tic. Ltd.

Şti. ile Sarıgazi Vergi Dairesi mükellefi ...hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin bu faturaların gerçek dışı olarak düzenlendiğini ispatlamaya yeterli olmadığı anlaşıldığından anılan firmalara isabet eden cezalı tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar ve davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar kararın ...'dan alınan faturalara isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin diğer temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış; 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak açıklanmış; 229. maddesinde de, fatura; satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesika şeklinde tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef, üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır.

Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir.

Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımakta, bu bağlamda, Kanunda ve Kanunla verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan yasa altı düzenleyici işlemlerde öngörülen şekil şartları ile kayıt ve belge nizamına sıkı sıkıya bağlılık sözkonusu olmaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve hizmet ifasına ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Davacıya uyuşmazlık konusu dönemde fatura düzenleyen Küçükköy Vergi Dairesi mükellefi ...Turizm Taşımacılık İnş. Eml. San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ...tarih ve ......sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda özetle; şehir içi, banliyö ve kırsal alanlarda karayolu ile personel, öğrenci ve benzeri grup taşımacılığı ile iştigal etmek üzere 04/02/2009 mükellefiyet tesis ettirdiği, mükellefiyet kaydının 21/01/2011 tarihinde geçerli olmak üzere re'sen terkin ettirildiği, 04/02/2009 tarihi açılış yoklamasında işyerinin 40 m² civarında olduğu, kirasının aylık 200 TL olduğu, işçisinin bulunmadığı, işyerinde 2 adet masa, 2 adet koltuk ve 4 adet sandalyenin mevcut olduğu, 21/01/2011 tarihli yoklamada işyerinin yaklaşık olarak 7-8 aydır kapalı olduğunun görüldüğü,

28/08/2011 tarihli yoklamada iş yerinin kapalı ve faaliyetsiz olduğunun görüldüğü, şirketin müdürü ...'nın mernis kayıtlarından tespit edilen adresine gönderilen 04/07/2014 tarihli defter belge isteme yazısının adreste başka bir mükellefin bulunduğu tespit edilmesi nedeniyle tebliğ edilemediği, mükellefin faaliyetine ilişkin vergi dairesince adına tahakkuk ettirilen vergileri ödemediği, raporun tanzim tarihi tibariyle 10.788,21 TL tutarında borcunun olduğu, 2009 ve 2010 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini ve 2010 yılı kurumlar geçici vergisinin birinci dönemi beyannamesini vermediğinin tespit edildiği,

2009 yılı için 583.830,44 TL tutarında katma değer vergisi matrahı beyan ettiği, buna karşılık ödenecek katma değer vergisinin 824,20 TL tutarında çıktığı, 2010 döneminde 3.714.161,89 TL tutarında katma değer vergisi matrahı beyan edilmesine karşın 4.812,29 TL tutarında ödenecek katma değer vergisinin çıktığı, mükellefin form Ba-Bs analizi sonucunda 2009 yılında 625.365,00 TL alış bildirilmesine rağmen, mükellefin mal veya hizmet sattığını beyan ettiği toplam tutarın 485.127,00 TL olduğu, 2010 yılında 5.151.765 TL alış bildirilmesine rağmen, mükellefin mal veya hizmet sattığını beyan ettiği toplam tutarın 3.281.613 TL olduğunun görüldüğü,

mükellefin alış ve satış yaptığı kurumların bir çoğu hakkında sahtge belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporunun bulunduğu veya olumsuz tespitlerin yer aldığının görüldüğü, mükellef kurumun sermayesinin 350.000,00 TL olduğu, söz konusu sermaye ile yukarıda belirtilen ciroları yapmasının imkansız olması gibi tespitler nedeniyle bu şirket tarafından düzenlenen faturaların sahte belge olarak kabul edilmesi gerektiği tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde söz konusu mükellefin kurulmasından kısa süre sonra yüksek miktarlı fatura düzenlemesinin olağan olmadığı ve düzenlediği fatura tutarları kadar iş yapabilecek organizasyon ve kapasiteye sahip olmadığı, yapılan yoklamalarda iş yeri adresinin açılış yoklaması dışında devamlı kapalı olduğunun tespit edildiği, bu süre zarfında yüksek tutarlı katma değer vergisi matrahları beyan edildiği,

alım yapılan firmalar hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı olumsuz tespit bulunan mükelleflere ilişkin bildirimlerinin olduğu ve Ba/Bs bildirimlerinin uyumsuz olduğu dikkate alındığında davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet karşılığında düzenlenmediği ve davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından Vergi Dava Dairesi kararının buna ilişkin kısmında isabet bulunmamaktadır.