Danıştay 4. Daire E.2018/493 K.2022/2848

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2011/1 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin ve 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; ilgili dönemde davacının fatura aldığı … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, davacıya düzenlediği faturaların sahte olduğunu ortaya koymaya yeterli olmadığından yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı, olayda cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları gereçekleştiğine dair tespit bulunmadığından kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı İdare tarafından, vergi inceleme raporlarına dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatların ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacının fatura aldığı Yenibosna Vergi Dairesi mükellefi … hakkındaki … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda; davacının dokuma etiket, rozet, arma ve diğer benzeri eşyaların imalatı faaliyeti ile iştigal etmek üzere vergi mükellefiyeti tesis ettirdiği, 11/03/2010 tarihli yoklamada, iş yerinin takriben 180 m² olduğu, şube ve deposunun olmadığı, iş yeri kirasının aylık 350,00 TL olduğu, 7 çalışanının olduğu, davacının fermuar, çanta imalatı ve metal aksesuarları toptan satışı faaliyetinde bulunduğu,

iş yerinde 3 fermuar makinesi, 5 dikiş makinesi, 1 paketleme makinesi, 1 kesim masası, 1 kesim makinesi, 3 büro masası, 2 bilgisayar, 1 yazıcı ile muhtelif büro malzemelerinin bulunduğu, muhasebe işlemlerinin … tarafından takip edildiğinin beyan edildiği, 07/01/2011 tarihli yoklamada, davacının başka bir adrese taşındığı, fermuar ve çanta imalatı faaliyetinde bulunduğu, iş yerinin takriben 250 m² olduğu, iş yeri kirasının aylık 1.000,00 TL olduğu, 7 çalışanının olduğu, davacının iş yerinde 10 dikiş makinesi, 4 overlok makinesi, 1 ütü, 2 bilgisayar, 1 yazıcı ile muhtelif büro malzemelerinin bulunduğu,

muhasebe işlemlerinin … tarafından takip edildiğinin beyan edildiği, 28/02/2011 tarihli yoklamada, davacının fermuar ve fermuar aksesuarlarının toptan satışı faaliyetinde bulunduğu, iş yerinin takriben 250 m² olduğu, şube ve deposunun olmadığı, iş yeri kirasının aylık 1.000,00 TL olduğu, yoklama esnasında 10.000,00 TL'lik (fermuar, tela, lastik, naylon jelatin) stoğu bulunduğu, 6 çalışanının olduğu, iş yerinde 14 dikiş makinesi, 1 ütü, 1 paketleme masası, 2 bilgisayar, 1 yazıcı ile muhtelif büro malzemelerinin bulunduğu, muhasebe işlemlerinin … tarafından takip edildiğinin beyan edildiği,

11/11/2011 tarihli yoklamada, fermuar hammaddesinin ithalatı ve fermuar aksesuarlarının yurt içine satışı ve ihracatı faaliyetinde bulunulduğu, iş yerinin takriben 250 m² olduğu, şube ve deposunun olmadığı, iş yeri kirasının aylık 1.000,00 TL olduğu, yoklama esnasına 100.000,00 TL tutarında (fermuar şeridi, bitmiş fermuar, koli ve lastik) stoğu bulunduğu, 6 çalışanının olduğu, iş yerinde 7 fermuar makinesi, 4 masa, 3 bilgisayar, 2 yazıcı ile muhtelif büro malzemelerinin bulunduğu, muhasebe işlemlerinin … tarafından takip edildiğinin beyan edildiği,

2010 yılı katma değer vergisi matrahı toplam tutarının 5.866.223,59 TL, Bs formunda bildirmiş olduğu toplam satış tutarının 5.837.344,00 TL, diğer mükelleflerin Ba formuyla bildirdiği alımları toplam tutarının 5.818.532 TL, ödenmesi gereken katma değer vergisi toplamının 9.840,59 TL, davacının Ba formuyla bildirdiği alımların toplam tutarının 5.764.917,00 TL, diğer mükelleflerin Bs formuyla davacıya yaptıklarını bildirdikleri satışların toplam tutarının 5.271.747,00 TL olduğu,

davacının 2011 yılı katma değer vergisi matrahı toplam tutarının 4.362.582,15 TL, yurt dışına yapılan satışlar dahil Bs formu ile bildirdiği satışların toplam tutarının 5.858.713,00 TL, diğer mükelleflerin Ba formlarıyla bildirdiği alım beyanı toplam tutarının 4.205.102,00 TL, davacının Ba formuyla bildirdiği alımların toplam tutarının 5.550.037,00 TL, diğer mükelleflerin Bs formuyla davacıya yaptıklarını bildirdikleri satışların toplam tutarının 5.258.575,00 TL olduğu, davacının inceleme tarihine kadar 369.300,00 TL vergi borcu ile 9.126,00 TL gecikme zammı ödediği,

vadesi geçmiş ve bugün ödenmesi gereken vergi aslı borcunun 29,90 TL olduğu, davacının 2010 yılında satış yaptığını bildirdiği … hakkında ve davacının muhasebe işlemlerini gerçekleştiren … hakkında sahte belge düzenlemeden dolayı vergi tekniği raporunun bulunduğu, … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda muhasebe işlemlerinin … tarafından takip edildiğinin tespit edildiği, dolayısıyla davacı ile anılan mükellefin aynı muhasebeci ile çalıştığının belirlendiği, davacı ile … 'in mal alış ve mal satış beyanlarındaki mükelleflerin aynı şahıslar/şirketler olduğunun tespit edildiği,

davacının 2010 yılında haklarında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden beyan ettiği alış tutarlarının beyan edilen toplam mal alışları içindeki payının %99 olduğu, davacının 2011 yılında haklarında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu bulunan mükellefler ile haklarında sahte belge düzenleme yönünden olumsuz tespit bulunan mükelleflerden beyan ettiği alış tutarlarının beyan edilen toplam mal alışları içindeki payının %93 olduğu, sonuç olarak davacının gerçek bir mal/hizmet alım satımına dayalı ticari faaliyetinin olmadığı,

komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiği, 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlediği faturaların tamamının komisyon karşılığı düzenlenen sahte belgeler olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda, yukarıda yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden; uyuşmazlık konusu dönemle ilgili olarak mükellefin yeterli işçi ve iş organizasyonuna sahip olmayan, çok yüksek KDV matrahları bulunmasına rağmen ödenecek KDV sini çok az beyan eden, alımlarının tamamına yakınını sahte fatura düzenlediği hususunda hakkında vergi tekniği raporu olan şirketlerden yapan, muhasebecisi … hakkındaki tespitler adı geçen mükellefin düzenlediği faturaların gerçek bir mal ve hizmet karşılığı düzenlenmiş belgeler olmadığı anlaşıldığından,

bu faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddi sonucu davacı şirket adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, bu nedenle Bölge İdare Mahkemesi kararının kısmen bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.