KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/4994 E., 2022/3392 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2022
- Esas No
- 2018/4994
- Karar No
- 2022/3392
- Temyiz eden taraflar
- 1) … Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av….
Karar Metni
675 kelime·3 dk okuma·11 bölüm
2) …. Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem : … Yaz. Yum.Üret. Paz. San. Tic. Ltd. Şti'nin, 2013 yılı hesaplarının incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden tarh edilen 2013/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı kurum geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.
Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu kurum geçici verginin, matrah bakımından bağlı olduğu ve davacı adına re'sen tarh edilen 2013/1-12 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E…., K…. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş olup, anılan kararındaki aynı hukuki nedenler ve gerekçe uyarınca, davacı adına re'sen tarh edilen kurum geçici vergisine bağlı olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık; vergi ziyaı cezasının bir (1) katı aşan kısmı açısından davanın irdelenmesinden;
olayda, anılan mükerrer 120. maddede öngörülen %10 oranını aşan tutarda eksik beyanda bulunduğu sabit olan davacı adına tarh edilen geçici vergi nedeniyle ceza kesilmesi aynı maddede yer alan düzenlemenin gereği olmakla birlikte, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiğinden, davacı adına tarh edilen kurum geçici vergisi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir kat vergi ziyaı cezasını aşan kısmında ve mahsup dönemi geçtikten sonra tarh edilen geçici vergi aslında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI
Usul ve yasaya aykırı olan mahkeme kararının aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI
Yapılan işlemlerin yerinde ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
(X) KARŞI OY
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120/4. maddesinde; yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş döneme ait geçici verginin %10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici verginin tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.
Olayda, dava konusu ihbarnamelerde geçici vergi miktarı gösterilmiş ise de, geçici verginin aslının aranmayacağının belirtilmesi karşısında vergi miktarının kesilecek vergi ziyaı cezasının tutarının belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, aslı aranmayacağı hem kanunun ilgili maddesi gereği olması ve hem de idarece tanzim olunan ihbarnamede geçici verginin aslının aranmayacağının açıkça belirtilmesi nedeniyle, kararın geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının da hukuki sonuç doğurmasına imkan bulunmamaktadır.
Bu durumda, ihtilafın "geçici vergi aslına ilişkin kısım yönünden incelenmeksizin reddine" karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki mahkeme kararının geçici vergi aslına ilişkin hüküm fıkrasının belirtilen gerekçeyle bozulması gerektiği görüşüyle, karara katılmıyorum.
Danıştay 4. Daire, E. 2018/4994, K. 2022/3392, 30 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama