Danıştay 4. Daire E.2018/5453 K.2021/4574

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği ileri sürülerek düzenlenen vergi tekniği raporuyla saptandığından bahisle, takdir komisyonu kararıyla belirlenen matrahlar üzerinden resen tarh edilen 2010 yılı üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, 2010/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen ...tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporu ile davacının sahte fatura düzenlemediği yönündeki ....

Asliye Ceza Mahkemesi ...E. ...K. sayılı ve 14/03/2017 tarihli beraat kararının birlikte değerlendirilmesinden, davacının sahte belge düzenlemediği sonucuna varılmakla, yapılan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aslı aranmayan geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı, mahsup dönemi geçmiş geçici vergi aslının Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği belirtildiğinden, dava konusu olabilecek geçici vergi bulunmadığından, geçici vergi asılları yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak,

davanın davanın kısmen kabulüne, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davalı idare tarafından kabul kararına ilişkin kısma istinaf başvurusunda bulunulduğu, davacı hakkında düzenlenen 17/11/2014 tarih ve 3276/32 sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerden, düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmayan sahte fatura ticareti amacıyla komisyon karşılığı düzenlenmiş olduğu anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekeçelerle davalı idare istinaf başvurusunun kabulüne, .... Vergi Mahkemesi'nin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı Vekili tarafından, ilk derece mahkemesi kararının yasa ve usule uygun, istinaf mahkemesi kararının ise yasa ve usule aykırı olduğu, mahkeme tarafından sunulan delillerin dikkate alınmadığı, eksik inceleme sonucunda karar verildiği belirtilerek temyiz isteminin kabulü istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kısmen kabulü, kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacının temyiz dilekçesinde, üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen tek kat vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak ileri sürdüğü iddialar, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bu kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.

Davacının, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tek katı aşan kısmına ilişkin temyiz istemine gelince;

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120/4. maddesinde; yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş döneme ait geçici verginin %10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici verginin tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, "vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder" şeklinde tanımlanmış, 344. maddesinde ise, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı hususu hükme bağlanmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinde açıklandığı üzere, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması nedeniyle, geçici vergiye bağlı olarak üç kat yerine tek kat vergi ziyaı cezası kesilmesi hakkaniyete uygun olacağından, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tek katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmamakla, Vergi Dava Dairesi kararının anılan kısmında hukuki isabet görülmemiştir.