Danıştay 4. Daire E.2018/6131 K.2022/6093

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2009 yılına ait gelir vergisi beyannamesinde kendisinden fazladan 266.643,23TL'nin tahsil edilmesi üzerine açılan davada verilen kabul kararı üzerine, davalı idarece iade edilen 249.772,73TL'ye gecikme zammı hesaplanmadığından bahisle bu miktara isabet eden gecikme zammının ödenmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; yargı kararıyla davacıya iadesi gereken tahsilat için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/5. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun hükümlerine göre hesaplanacak yasal faizin davacıya ödenmesi gerektiği belirtilerek dava konusu faiz talebinin yasal faize isabet eden kısmı bakımından hukuka uyarlık, üstü için ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Mahkeme kararında faiz ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmadığı, İYUK 28. hükmüne göre kararın yerine getirildiği, davacı vekili tarafından duruşma talebinden vazgeçildiği, bu sebeple davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.