Danıştay 4. Daire E.2018/6356 K.2022/2619

Dava konusu istem: Davacı tarafından, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda iadesi uygun görülen 2010/1 ila 11 dönemlerine ilişkin toplam 158.739,18 TL tutarındaki katma değer vergilerinin iadesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu incelendiğinde, davacı şirketin re'sen terk koşullarının oluşmadığı, raporda KDV iadesinin uygun olduğu ve sadece belirtilen miktardan fazlası için iade/mahsup yapılmamasının önerildiği dikkate alındığında dava konusu işlemin hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Dairesinin ... tarih ve ... sayılı yazısı ile davacı şirketin 28/09/2015 tarihi itibariyle re'sen terkin edildiğinin bildirildiği ve ayrıca iade listelerinin EVDO sisteminde yer almadığı anlaşıldığından davacının talebinin yerine getirilmediği ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.