Danıştay 4. Daire E.2018/6615 K.2021/4162

Dava konusu istem: Davacı adına, hakında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'na istinaden, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 2012/4 dönemi için tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; gelir (stopaj) vergisi matrahına dayanak alınan kurumlar vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile; yapılan tarhiyatların hukuka uygun olduğu sonucuna varılarak, davanın vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı yönünden reddine karar verildiği anlaşıldığından, 2011 yılı kurumlar vergisi matrahı esas alınmak suretiyle davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir stopaj vergisinde ve davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden ise.

06/06/2017 tarihli ara kararı uyarınca sunulan bilgi ve belgelerden.

2010/8 dönemine ilişkin olarak kanuni süresinden sonra verilen gelir (stopaj) beyannamesine istinaden kesilen vergi ziyaı cezasının 28/02/2011 tarihinde tebliğ edilerek 2011 yılında kesinleştiği, bu durumda tekerrür hükümleri kesinleşmeyi izleyen yıl olan 2012 yılından itibaren işlenmiş bir fiilin mevcut olması halinde uygulanabileceğinden, dava konusu 2012/4 dönemi için tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu taşınmazların tesliminin gerçekleşmediği, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmediği, müşterilerden alınan paraların avans niteliğinde olduğu, raporda yer alan 18 adet taşınmadan bir tanesinin arsa olduğu, bu hususun gözetilmediği belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.