Danıştay 4. Daire E.2018/7847 K.2022/212

KÜNYE

Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/7847 E., 2022/212 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire

Karar tarihi: 18 Ocak 2022
Esas No: 2018/7847
Karar No: 2022/212
Temyiz eden (davacı): Tasfiye Halinde …Tanıtım Reklam Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
Vekili: Av. …
Karşı taraf (davalı): … Vergi Dairesi Başkanlığı (…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
Vekili: Av. …
İstemin konusu: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Yargılama süreci: —

Karar metni, Danıştay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

362 kelime·2 dk okuma·6 bölüm

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ödeme emri içeriğindeki vergi ceza ihbarnamelerine karşı açılan davanın … Vergi Mahkemesinin E:…, K:… sayılı kararı ile kısmen reddedilmesi üzerine, ödeme yapılmadığından bahisle kesinleşen amme alacağı için 2 nolu ihbarname düzenlendiği, söz konusu ihbarnamenin tebliğ edilmesine rağmen ödeme bulunmadığı ve dava da açılmadığı anlaşıldığından, kesinleşen alacak için mahkeme kararı üzerine düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçeler ile davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ / HÜKÜM

KARAR SONUCU

Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,

3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,

5.Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,

6.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Danıştay 4. Daire, E. 2018/7847, K. 2022/212, 18 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama