Danıştay 4. Daire E.2018/7955 K.2021/8634

Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/7955 E. , 2021/8634 K.

"İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y DÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 2018/7955 Karar No : 2021/8634

TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- … Kimyevi Maddeler Nakliyat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi VEKİLİ : Av. … 2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, 2011 yılına ilişkin olarak 213 sayılı Kanun'un 353/1. ve 353/6. maddeleri ile mükerrer 355/4 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davalı idarece davacı nezdinde yapılan inceleme sonucunda davacının antrepo kiralama hizmeti verdiği bir kısım firmaya fatura düzenlemediği tespit edilmiş ve davacı tarafından söz konusu faturaların sehven düzenlenmediği belirtilerek fatura düzenlememe fiili davacı tarafından kabul edilmiş olsa da söz konusu faturaların tutarlarına ilişkin olarak davacının fatura düzenlemesi gereken firmalar nezdinde bir inceleme yapılmadığı, sadece daha önce yine kiralama hizmeti verdiği firmalara düzenlediği faturalarda yer alan değerlerin ortalamasının alındığı, bu şekilde bir miktara ulaşılarak bu miktar üzerinden dava konusu cezanın kesildiği, bunun dışında herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, inceleme konusu olayda fatura düzenlememe fiili sabit olmakla birlikte düzenlenmesi gereken faturalarda yer alan tutarlara ilişkin olarak idarece hukuken geçerli bir incelemenin yapılmadığı anlaşıldığından 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık, davacının … Kimyevi Maddeler Nakliyat Tic. ve San. A.Ş.'den yıl içerisinde çeşitli tarihlerde para aldığı ve alınan bu paraların 336 Diğer Çeşitli Borçlar Hesabında takip edildiği, davacı şirket temsilcisine bu paraların nedeni sorulduğunda söz konusu paraların antrepo ücretlerine ilişkin yapılan ödeme ve avanslar olduğu, borçlanma bedeli olmadığı, sehven bu hesapta takip edildiğinin beyan edildiği, dolayısıyla söz konusu paraların 340 Alınan Avanslar Hesabı ve 600 Yurt İçi Satışlar Hesabında takibi gerekirken 336 Diğer Çeşitli Borçlar Hesabında takip edildiği görüldüğünden davacı adına 213 sayılı Kanun'un 353/6. ve davacının yevmiye defterinde kayıtlı olan bir kısım tahsilatlarının davacının banka hesabı ile ilişkilendirilemediği, davacı tarafından söz konusu tahsilatlara ilişkin ellerinde herhangi bir belgenin olmadığının beyan edildiği anlaşıldığından mükerrer 355/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Hesap dönemi kapandıktan sonra tanzim edilen vergi inceleme raporunda yer alan tespitlere dayanılarak özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği, vergi inceleme raporunda yer alan iddiaların soyut olduğu, somut herhangi bir tespite raporda yer verilmediği, eylemin ve eylemle fail arasındaki bağlantının açıklıkla saptanması ve eylemin bütün unsurlarıyla ortaya konulması gerekirken bunun yapılmadığı, kararın redde ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI : 213 sayılı Kanun'un 353/1 ve 6. fıkraları uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının hukuka uygun olduğu, kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : … DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE : İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine, 2.Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, 4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 5.Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 6.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.