Danıştay 4. Daire E.2018/8042 K.2022/2393

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak takdir komisyonu kararına istinaden tarh edilen 2010/12 dönemi bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacı hakkında vergi tekniği raporunda yer verilen iddiaların özellikle mal alımında bulunduğu ...Gıda İth. İhr. Ltd.

Şti. ile olan ticareti üzerinde yoğunlaşmasına karşın gerek davacı şirketin mal alımında bulunduğu adı geçen firma nezdinde ve gerekse rapor içerisinde listesine yer verilen davacı şirketle ticari ilişkide bulunan ancak davacı şirketin faturalarını iptal firmalar nezdinde hiçbir karşıt inceleme yapılmadığı,

davacının kayıt dışı hasılatı olduğuna ilişkin tespitlerde sadece 2010 yılının 12. ayı dikkate alınarak 2010 yılının tamamına sari olarak katma değer vergisi matrahı hesaplama yapıldığı görülmekle birlikte hesaplamalarda hangi verilerin ne surette tespit edilerek dikkate alındığı ve bu verilerin tespitinde hangi kriterlerin kullanıldığına dair bir açıklığa yer verilmediği, davacının beyannamelerini verdiği, defterlerinin tasdikli olduğu ve vergi inceleme elemanına defter ve belgelerini sunduğu, satışlarının bir kısmına eleştiri getirilmediği,

yetersiz inceleme sonucu varsayıma dayalı olarak düzenlenen bu rapora istinaden davacı şirketin kayıt dış mal satışında bulunduğu hususunun kanıtlanamadığı, dolayısı ile katma değer vergisi yönünden uyuşmazlık dönemlerinde matrahlara ilaveyi gerektiren hasılat farklarının mevcut olmadığı anlaşılarak davacı hakkında yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.