Danıştay 4. Daire E.2018/9035 K.2021/2031

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2010 yılı için ihtirazi kayıtla verilen kurumlar beyannamesi üzerine tahakkuk eden 2010 yılı kurumlar vergisinin ve kurumlar vergisi mükellefiyetinin iptali ile 3.276.202,56 TL'nin iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

Esas2018/9035Karar2021/2031Tarih5 Nisan 2021Okuma2 dk · 320 kelime

KÜNYE

Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/9035 E., 2021/2031 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire

Karar tarihi: 5 Nisan 2021
Esas No: 2018/9035
Karar No: 2021/2031
Temyiz eden (davacı): … A.Ş. Personeli ... Sosyal Güvenlik Ve Yardımlaşma Vakfı
Vekili: Av. …
Karşı taraf (davalı): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
İstemin konusu: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Yargılama süreci: —

Karar metni, Danıştay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

320 kelime·2 dk okuma·6 bölüm

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; vakıf senedinde yer alan hükümlerin bütünüyle değerlendirilmesinden davacının yürüttüğü faaliyetin salt vakfın sosyal amacının ötesinde ticari nitelik kazandığı kanaatine varılarak davacının yürütülen faaliyetin ticari nitelikte olmadığına yönelik itirazının yerinde görülmediği ve dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Danıştay 4. Daire, E. 2018/9035, K. 2021/2031, 5 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama