Danıştay 4. Daire E.2018/9055 K.2022/1422

Dava konusu istem: Davacı tarafından 2014 yılına ilişkin kurumlar vergisi iade alacağının 2015 yılı vergi borçlarına mahsubu talebiyle yapılan başvurunun internet ortamında yanlış seçeneği işaretlendiğinden bahisle yapılmamış kabul edilmesi sonucu 22/02/2016 yılında yaptığı son başvuru geçerli kabul edilerek aradaki dönem için gecikme zammı tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararda; davacının 2014 yılına ilişkin kurumlar vergisi iade alacağı olduğu, bunun miktarı, mahsup taleplerinin 27/04/2015 tarihinden itibaren yapıldığı ve bu başvurular sırasında ödenmemiş bir borcun olmadığı konusunda bir ihtilaf bulunmadığı, İhtilaf konusunun davacının mahsup talebinde bulunurken "gelecek borçlarına mahsup" seçeneğini işaretlemesi gerekirken sehven "vadesi geçmiş, vadesi geçmemiş borçlar" seçeneğini işaretlemesinin bu taleplerin hiç yapılmamış gibi kabulünü gerektirip gerektirmediği,

sonuç olarak da mahsup işlemi yapılmadığı için ödenmeyen borçların gecikme zammına tabi tutulup tutulmayacağına ilişkin olduğu, davacının ilk mahsup dilekçesini verdiği tarih olan 27/04/2015 tarihinden itibaren mahsup işlemi yapılması gerekirken kanunda olmayan "yanlış seçeneği işaretleme" nedeniyle davacının mahsup talebinin yerine getirilmemesi ve ilgili dönem borçları için gecikme zammı uygulanmasının verginin kanuniliği ilkesine aykırı olduğu,

kanunen verilen bir hak kullanırken "vadesi gelmemiş borç- geçmişte taahhuk edecek borç" ayrımı doğru yapılmadığından bahisle mahsubun geciktirilmesi üzerine gecikme zammı ödemek zorunda bırakılmasının da hakkaniyete uygun düşmeyeceği, davacının ilk mahsup talebinin zamanında karşılanmaması nedeniyle hesaplanan gecikme zammında ve buna ilişkin işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemlerin yerinde olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.