Danıştay 4. Daire E.2018/9338 K.2022/3892

… VEKİLİ : Av... KARŞI TARAF (DAVACI) : … Boya ve Kimya İnşaat Malzemeleri Pazarlama Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2012 yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle, KDV indirimleri reddedilerek beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi sonucu tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle re'sen tarh edilen 2012/1 ila 12 dönemleri katma değer vergileri ile bir kısım alışlarını sahte faturayla belgelendirdiğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1. maddesi uyarınca 2012 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; sahte olduğu somut olarak ortaya konulmayan faturalar nedeniyle tarh edilen dava konusu vergi ve cezalar ile somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; dava konusu özel usulsüzlük cezası yönünden davalı idarenin iddialarının, kararın bu kısmı itibarıyla kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı, dava konusu 3 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri yönünden; olayda … tarih ve … sayılı yazıyla davacıdan 2011, 2012 ve 2013 yılı defter ve belgelerinin ibrazının istenildiği, davacının ise söz konusu ibraz mükellefiyetini yerine getirilmediği,

davacı tarafından mücbir sebep halinin ileri sürülemediği ve davacı şirket adına imzalanan 04/02/2016 tarihli vergi inceleme tutanağında defter ve belgelerin kaybolması nedeniyle ibraz edilemediğinin belirtilmesi sebebiyle KDV indirimlerinin reddi ve dönem beyanlarının yeniden düzenlemesi suretiyle tarh edilen 3 kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık görülmediği, davacı şirket adına kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımları yönünden ise, davalı idare savunması ve istinaf dilekçesinde tekerrürle ilgili açıklama veya dosyaya, bu hususta ibraz edilen bilgi-belge bulunmadığı,

aynı vergi incelemesi kapsamında, davacı adına 2011 yılı muhtelif dönemleri için tarh edilen vergi ziyaı cezalı KDV'lerin konu edildiği … ...

Vergi Mahkemesinin E:… esas sayılı dosyasına ibraz edilen bilgi ve belgelerden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına neden olarak 2010/09,10 ve 2011/01 dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezaları gösterildiği, söz konusu cezaların 11/06/2015 tarihinde tarhiyat öncesi uzlaşma tutanağı ile kesinleştiği, 11/06/2015 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının, kesinleşme tarihinden önceki 2012 yılına ilişkin dava konusu dönemler için kesilen vergi ziyaı cezalarının artırılmasına dayanak teşkil edemeyeceği sonucuna varılmakla,

dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarında bu gerekçeyle hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle istinaf isteminin kısmen kabul, kısmen ret, kısmen gerekçeli reddine, dava konusu 3 kat vergi ziyaı cezalı KDV tarhiyatına ilişkin kısmı itibarıyla kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın reddine, istinaf isteminin, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarına yönelik olarak, yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine, istinaf isteminin dava konusu özel usulsüzlük cezası yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.