Danıştay 4. Daire E.2018/9458 K.2022/1968

Dava konusu istem: Davacı tarafından, asıl borçlu ... Sanayi A.Ş.'nin vergi borçlarından dolayı kanuni temsilci sıfatıyla taşınmazına uygulanan haczin kaldırılması isteminin zımnen reddine dair işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 27/07/2012 tarih ve 8121 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde yer alan ilana göre davacının … Sanayi A.Ş'nin yönetim kurulu üyeliğine seçilmesine karşın şirketi temsil ve ilzam yetkisinin …'a verildiği anlaşıldığından borçlu şirketi temsil yetkisi bulunmadığı açık olan davacının, davaya konu borçlara ilişkin bir kısım dönemde yönetim kurulu üyesi olmadığı, bir kısım dönemde ise salt yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle takibinde hukuka uygunluk görülemediğinden maliki olduğu taşınmaza uygulanan haciz işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yasal mevzuatlara istinaden yapılan işlemlerin yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.