Danıştay 4. Daire E.2018/954 K.2022/718

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullanıldığından bahisle 2011/1 ila 12 dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin ve kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ..... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya uyuşmazlık konusu faturaları düzenleyen ... Nakliyat Taşımacılık Tic. Ltd. Şti hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitler ve dosyada mevcut diğer bilgi ve belgelerden, bu mükellefin dava konusu dönemde gerçek faaliyeti bulunduğuna dair emare bulunmaması, tespit edilen ticaret hacmine erişecek ve bunu karşılayacak ticari organizasyonu ile kapasitesinin olmaması, karşısında, davacının bu mükelleften aldığı faturalar sahte faturalar olduğundan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacının alımda bulunduğu söz konusu mükellef hakkında yapılan tespitlerde ve düzenlenen raporda, bu mükellefin 2011 yılının davacının alım yaptığı dönemlerinde sahte fatura düzenlediğine ve gerçek bir faaliyetinin bulunmadığına ilişkin herhangi bir somut tespite yer verilmediği, kaldı ki raporda, mükellefin iş yeri adresinde kuruluşundan itibaren yapılan tüm yoklamalarda bulunduğu, işçi çalıştırdığı,

raporda yer alan diğer tespitlerin ise mükellefin ilgili dönemlerde sahte fatura düzenlediği iddiasını ispatlamaya yeterli olmadığı görülmüş olup, bu durumda mal alımında bulunulan söz konusu mükellefin davacının alım yaptığı dönemlerde sahte fatura düzenlediği yönünde somut bir tespit, gerekli ve yeterli bir araştırma bulunmaksızın varsayıma ve kanaate dayalı gerekçelerle katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesinde ve cezalı olarak tarhında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle mahkeme kararının redde ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması geretiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idare tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın dava konusu özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin, temyiz konusu kararın ... Nakliyat Taşımacılık Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklı cezalı tarhiyatın kaldırılmasına ilişkin temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da zorunludur.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin fatura aldığı ... Vergi Dairesi mükellefi ... Nakliyat ve Taşımacılık Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve .... sayılı vergi tekniği raporunda; ticaret ve aracılık faaliyetinde bulunmak üzere 22/01/2003 tarihinde şirket adına mükellefiyet tesis ettirdiği, 27/01/2003 tarihli yoklamada, işyerinin 50 m² büyüklüğünde ve kira olduğu, nakliye komisyonculuğu yapılacağının belirtildiği, işyerinde büro malzemelerinin bulunduğu, 09/11/2005 tarihli yoklamada, şirketin faaliyet konusunun gümrüklerden ve antrepolardan şehir içi ve şehirlerararası taşımacılık ve lojistik faaliyeti olduğunun belirtildiği, işyerinin 75 m² büyüklüğünde olduğu, şube ve deposunun bulunmadığı, 2 işçi çalıştırıldığı,

işyerinde büro malzemelerinin bulunduğu, 14/03/2006 tarihli yoklamada, şirketin faaliyette olduğu ve 2 işçi çalıştırıldığı, 30/03/2006 tarihli yoklamada, şirketin faaliyette olduğu, ... plakalı kamyonun şirket adına kayıtlı olduğu, ihtiyaç duyulduğunda kamyon kiralandığı, işyerinde büro malzemelerinin bulunduğu, 11/07/2007 tarihli yoklamada, şirketin faaliyette olduğu, 2 işçi çalıştırıldığı, .... palakalı ford marka kamyonun şirket adına kayıtlı olduğu, 09/09/2009 tarihli yoklamada, şirketin faaliyete devam ettiği, 3 işçi çalıştırıldığı, ... plakalı aracın şirket adına kayıtlı olduğu, 30/06/2010 tarihli yoklamada, şirketin faaliyette olduğu,

5 işçi çalıştırıldığı, anılan aracın şirket adına kayıtlı olduğu, 23/11/2010 tarihli yoklamada, şirketin faaliyette olduğu, 3 işçi çalıştırıldığı, anılan aracın şirket adına kayıtlı olduğu hususlarının tespit edildiği, şirketin 2008 ilâ 2012 yılları arasındaki katma değer vergisi matrahları toplamın 13.914.040,27 TL olmasına karşın, diğer mükelleflerin Ba formları ile şirketten 31.136.869,00 TL alım yaptıklarını bildirdikleri, bir adet kamyona sahip olan ve yüksek miktarda ciroyu gerçekleştirecek belgeye dayalı araç kiraladığını kanıtlayamayan şirket tarafından anılan tutardaki nakliye işinin gerçeği yansıtmadığı,

şirketin Ba formlarına göre toplam alımlarının 739.187,00 TL tutarında olduğu, dolayısıyla alımlarını kanıtlamayamadığı, muhtasar beyannameler ile işçi çalıştırıldığı beyan edildiği halde, tahakkuk eden gelir vergisi stopajlarının ödenmediği ve tüm bu tespitlere göre şirketin 01/01/2008 tarihinden itibaren gerçek bir ticari faaliyeti olmadığından bu tarihten sonra düzenlenen faturaların sahte belge olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, şirketin uyuşmazlık konusu dönemde gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı ve davacıya düzenlemiş olduğu faturaların gerçek bir ticari faaliyete dayanmadığı sonucuna varıldığından vergi dava dairesi kararının vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmında isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının dava konusu katma değer vergisi tarhiyatının kaldıran kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.