Danıştay 4. Daire E.2019/128 K.2022/9376

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2011/1,2,3,4,5,6,7,8,10. dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin ... İletişim Reklam Hizmetleri İnşaat Gıda Tekstil Turizm Otomotiv Hayvancılık Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti, ... Elektrik elektronik Bilg. Alt. Hiz. San. ve Tic. Ltd.

Şti., ..., ..., ... , ... , ..., ... unvanlı firmalardan temin ettiği faturaların gerçek bir mal ve hizmet alışına dayanmadığı, davacının söz konusu sahte belgeleri yasal defterlerine kaydederek faturalarda yer alan katma değer vergilerini haksız yere indirim konusu yaptığından bahisle dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin tarh edildiği ve özel usulsüzlük cezası kesildiği, ...

İletişim Reklam Hizmetleri İnşaat Gıda Tekstil Turizm Otomotiv Hayvancılık Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti, ... Elektrik Elektronik Bilg. Alt. Hiz. San. ve Tic. Ltd.

Şti., ... , ... , ... , ... , ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki tespitlerin değerlendirilmesinden, bu şirketlerin tanzim ettiği faturaların da gerçek bir ticari ilişkiye dayanmadığı, davacının, adı geçen mükelleflerde aldığı faturaların muhteviyatı katma değer vergilerinin indirimden reddi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı, ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, bu mükellefin tüm alım satımlarının sahte belgelere dayandığı yönünde somut bir tespitin bulunmadığı,

davacının bu mükelleften aldığı faturalar muhteviyatı katma değer vergilerinin indirimden reddi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatlarda ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinafa konu kararın ... Elektrik Elektronik Bilg. Alt. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... , ..., ..., ..., ..., ... ... 'dan alınan faturalardan kaynaklanan vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmına ilişkin taraflar istinaf başvurularının reddine karar verilmesi gerektiği; ...

İletişim Reklam Hizmetleri İnşaat Gıda Tekstil Turizm Otomotiv Hayvancılık Ticaret ve Sanayi Ltd.

Şti.'den alınan faturalara isabet eden vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin olarak anılan firma hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen hususlar değerlendirildiğinde; bu mükellefin davacının alışlarını yaptığı dönemde münhasıran sahte belge düzenleme faaliyetinde bulunduğunu kabul etmeye yeterli olmadığı, davacının anılan firmadan alarak giderlerine dahil ettiği faturalara ilişkin katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davacı istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle, kararın ... İletişim Reklam Hizmetleri İnş. Gıda. Teks. Turz.ot. Hayv. Tic. ve San. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturalarla ilgili kısmının kaldırılmasına ve davanın bu kısmının kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idare tarafından, kararın özel usulsüzlük cezasına ilişkin olarak temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın buna ilişkin kısmının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.

Davalı idarenin ... İletişim Reklam Hizmetleri İnşaat Gıda Tekstil Turizm Otomotiv Hayvancılık Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti. ve ... faturalarından kaynaklanan KDV tarhiyatına ilişkin temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellefler hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacı adına fatura düzenleyen Gökdere Vergi Dairesi mükellefi ... İletişim Reklam Hizmetleri İnşaat Gıda Teks. Tur. Oto. Hayv. Tic. ve San. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; şirketin 11/05/2010 tarihinde inşaat taahhüt işiyle iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, şirketin kurucu ortaklarının ... (%95) ve ... (%95) olduğu, İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nün Hayali İhracat Operasyonunda 119 adreste yapılan aramalarda ele geçirilen belgeler arasında mükellef kuruma ait belgelerin bulunduğu, şirket ortağı/müdürü olan şahısların Merniste tespit edilen adreslerine defter belge isteme yazısının gönderilmesine rağmen tebliğ edilemediği,

mükellef kurum nezdinde yapılan 14/05/2010 tarihli işe başlama yoklamasında, şirketin herhangi bir inşaat işinin olmadığının tespit edildiği, 27/01/2011 tarihli yoklamada, şirketin işyerini 29/12/2010 tarihi itibariyle naklettiği, işini değiştirerek oto yedek parça imalatı ve toptan satış işine başladığı, 10/05/2011 tarihinde yapılan yoklamada, şirketin 13/04/2011 tarihi itibariyle adres değişikliği yaptığı, mevcut işine ilave olarak aynı işyerinde inşaat, inşaat malzemeleri toptan satışı, hafriyat işlerine başladığı,

mükellef kurumun Ba bildirim formu ile 2010 yılında 2.253.624,00 TL, 2011 yılında 11.040.590,00 TL ve 2012 yılında 2.472.397,00 mal alımında bulunduğunu bildirdiği, 2010 yılı Mayıs-Aralık KDV matrahının 2.306.306,36 TL, 2011 yılı KDV matrahının 14.491.036,00 TL, 2012 KDV matrahının 3.192.812,00 TL olduğu, 2011 yılında Bs bildirimi ile bildirdiği satış tutarı 17.489.231,00 TL iken aynı yıl diğer mükelleflerce bildirilen alış tutarının 15.562.272,00 TL olduğu, yine 2011 yılı Ba bildirimi ile bildirilen alış tutarı 11.040.590,00 TL iken, diğer mükellefler tarafından bildirilen satış tutarının 3.066.867,00 TL olduğu,

189.530,00 TL vergi borcu bulunmasına rağmen sadece 10,00 TL'lik damga vergisi ödemesi bulunduğu, alış ve satış yaptığı mükellefler arasında hakkında olumsuz tespit bulunanlar olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde; hayali ihracat operasyonunda ele geçirilen belgeler arasında mükellef kuruma ait belgelerin bulunduğu, beyan ettiği matrah ve alış-satış bildirimleri ile diğer mükelleflerce bildirilen alış ve satış tutarları arasında uyumsuzluklar bulunduğu, düzenlediği fatura tutarları kadar iş yapabilecek işçi, ekipman ve işyeri kapasitesinin bulunmadığı hususları dikkate alındığında söz konusu mükellefçe davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmadığı sonucuna varılmıştır.

Davacının fatura aldığı Yenibosna Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu incelendiğinde; mükellefin kâğıt ve karton(mukavva) ile ilgili belirli ürünlerin bir ücret veya sözleşmeye dayalı toptan satışını yapan aracılar faaliyetinde bulunmak üzere 15/02/2011 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, 02/03/2011 tarihinde Yenibosna Vergi Dairesine nakil olduğu ve faaliyet konusuna "tekstil malzemelerinden dokuma etiket, rozet, arma ve diğer benzeri eşyaların imalatı"nı da eklediği, 31/12/2012 tarihi itibariyle mükellefiyetinin re'sen terkin edildiği, 15/02/2011 tarihli yoklamada.

2 adet masa, oturma grupları, 2 sehpa, 5 top civarında kağıt emtiası, 1 telefon ve diğer büro malzemelerinin olduğu, ücretli işçisinin olmadığı, kendisinin çalıştığı, 15/03/2011 tarihli yoklamada; işyerinin kapalı olduğu, herhangi bir faaliyetinin olmadığı, 11/08/2011 tarihli yoklamada.

400m2 işyerinde, toplam 13 personelin çalıştığı, 13 adet ofis masasının bulunduğu, 1 adet toplantı masası, 3 adet koltuk takımı, 30 adet sandalye, 8 adet bilgisayar, 10 adet dosya dolabının bulunduğu, 07/02/2012 tarihli yoklamada; faaliyetinin devam ettiği, 18 çalışanının bulunduğu, demirbaş olarak 9 adet büro masası, 4 adet bilgisayar, 1 adet yazıcı, 1 adet faks, 27 adet büro sandalyesi, 2 adet oturma grubu, 4 adet evrak dolabının bulunduğu, 29/05/2012 tarihli yoklamada.

18 çalışanının bulunduğu, demirbaş olarak 9 adet büro masası, 4 adet bilgisayar, 3 adet yazıcı, 27 adet büro sandalyesi, 3 adet oturma grubu, 5 adet evrak dolabı, 1 adet güç kaynağı bulunduğu, 17/07/2012 tarihli yoklamada; faaliyetine devam ettiği, 20/07/2012 tarihinden sonra yapılan yoklamalarda ise yerinde bulunamadığı, 13/08/2012, 14/09/2012, 22/10/2012 tarihli yoklamalarda farklı mükelleflerin bulunduğu, resmi olarak basılı fatura/irsaliye faturası olmadığı, adreste iki farklı kaşeye ve karşıt incelemelerede taklit faturalara rastlanıldığı, 2011/Şubat ila 2013/Ocak dahil ortalama 37 işçi çalıştırdığı,

katma değer vergisi matrahlarının 2011 yılında 553.798,50 TL, 2012 yılında (7.ay) 2.160,00 TL olmasına karşın kendisinden mal/hizmet aldığını Ba formları ile beyan eden mükelleflerin ise 2011 yılında 30.642.303,00 TL, 2012 yılında 60.963.329,00 TL, 2013 yılında ise 53.198.137,00 TL bildirimde bulundukları, kendisinin 2011 yılında işletme hesabı kullandığı için Ba-Bs bildiriminde bulunmadığı, 2012 yılında ise bilanço hesabı kullanmasına karşın boş bildirimde bulunduğu, 15/02/2011 tarihinden itibaren düzenlenmiş olan faturalara rastlanıldığında sahte fatura olarak değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin tespitlere yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, davacıya fatura düzenleyen mükellefin gösterilen iş hacmini elde edecek ticari organizasyona sahip bulunmadığı, katma değer vergisi matrahlarının 2011 yılında 553.798,50 TL, 2012 yılında (7.ay) 2.160,00 TL olmasına karşın kendisinden mal/hizmet aldığını Ba formları ile beyan eden mükelleflerin ise 2011 yılında 30.642.303,00 TL, 2012 yılında 60.963.329,00 TL, 31/12/2012 tarihinde mükellefiyeti re'sen terkin edilmesine karşın 2013 yılında 53.198.137,00 TL bildirimde bulundukları, resmi olarak basılı fatura/irsaliye fatura bilgisi olmadığı,

tespit edilenlerin ise sıra numaralarının birbirini takip etmediği, adreste iki farklı kaşeye ve karşıt incelemelerede taklit faturalara rastlanıldığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, anılan mükellef tarafından davacıya ilgili dönemlerde düzenlenen söz konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, kararın anılan firmalar tarafından düzenlenen faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyata kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır.