Danıştay 4. Daire E.2019/1481 K.2021/4530

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince işin gereği görüşüldü:

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın düzeltilmesini gerektirecek nitelikte görüldüğünden, Danıştay Dördüncü Dairesinin 20/09/2018 tarih ve E:2014/6827, K:2018/7992 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen temyiz başvurusu yeniden incelendi:

Davacı adına, 2006 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği raporunu dayanak alan takdir komisyonu kararlarına istinaden, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2006 yılı kurumlar vergisi ve 2006/1-3 ila 10-12 dönemleri geçici vergiler ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararı davalı idarece temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık döneminde yürürlükte bulunan halleriyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 20, 21 ve 22. maddelerinde; verginin kesinleşmesi ve ödenmesi gereken bir safhaya gelmesinin usulüne uygun bir tarh, tebliğ ve tahakkukla olacağı, 93. maddesinde; tahakkuk fişinden gayri vergilendirme ile ilgili olup hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyla ilmühaberli taahhütlü olarak, adresleri bilinmeyenlere ise ilan yolu ile tebliğ edileceği, 101. maddesinde; bilinen adreslerin 8 bent halinde sayılarak bunların neler olduğu, 102. maddesinde;

tebliğ evrakının nasıl teslim edileceği, bu maddenin son fıkrasında da, maddenin önceki fıkralarında yazılı işlemlerin komşulardan bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden biri veyahut bir zabıta memuru huzurunda icra ve keyfiyetin taahhüt ilmühaberine yazılarak tarih ve imza vazedilmek ve hazır bulunanlara da imzalatılmak suretiyle tespit olunacağı, 103. maddesinde; hangi hallerde tebliğin ilan yolu ile yapılacağı, 113. maddesinde; zamanaşımı, süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlandıktan sonra, 114. maddesinde de;

vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı hükme bağlanmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesinde; "mali tebliğlerin, kendi Kanunlarında sarahat bulunmıyan hallerde, bu Kanunun umumi hükümlerine tevfikan yapılacağı, 32. maddesinde ise; tebliğ usulüne uygun yapılmamış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılacağı, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi addolunacağı" belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının, sahte belge düzenleme nedeniyle hakkında vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden 2006 yılında fatura aldığının tespiti üzerine davalı idarece 29/12/2011 tarihinde (zamanaşımı süresinin dolmasına 2 gün kala) takdir komisyonuna başvurulduğu,

söz konusu faturalar nedeniyle davacı hakkında tanzim olunan 01/11/2012 tarihli Vergi Tekniği Raporu dayanak gösterilerek 27/11/2012 tarihinde alınan ve 11/12/2012 tarihinde vergi dairesine tevdi edilen takdir komisyonu kararlarına istinaden yapılan cezalı tarhiyatlara ilişkin 12/12/2012 tarihli ihbarnamelerin, 13/12/2012 tarihinde (tevdi tarihi dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dolduğu gün) tanzim olunan tutanak üzerine, 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca tebliğ evrakı mahalle muhtarına bırakılmak ve tesellüm belgesi davacının bilinen adresindeki kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Olayda; dava konusu cezalı tarhiyata ilişkin olarak düzenlenen ihbarnamelere ilişkin tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 51. maddesinde, mali tebliğlerin, kendi kanunlarında açıklık bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerine göre yapılacağı yönünde düzenleme bulunmasına rağmen, davacıya tebliğ edilemediği hususunu içeren tutanak üzerine memur eliyle 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca tebliğ evrakı mahalle muhtarına bırakılmak ve tesellüm belgesi davacının ikametgahının kapısına yapıştırılmak suretiyle gerçekleştirildiği, 213 sayılı Kanun'un 93 ve devamı maddelerine göre yapılmış herhangi bir tebligatın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dava konusu ihbarnamelere ilişkin tebligatın, 213 sayılı Kanunun tebliğle ilgili hükümlerine göre yapılması, adreste bulunmama hali usulüne uygun olarak tespit edildiği takdirde ilanen tebliğ yoluna gidilmesi gerekirken, bu usule aykırı olarak 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığı ve zamanaşımı süresi içinde usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligatın bulunmadığı dikkate alındığında, davacı tarafından, dava konusu ihbarnamelerden 22/01/2013 tarihinde haberdar olunduğu ileri sürüldüğünden ve davalı idare tarafından da bu tarihten önce, usulüne uygun bir tebligatın yapıldığı ortaya konulamadığından, zamanaşımına uğrayan dava konusu vergi ve cezaları kaldıran Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.