KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/1599 E., 2022/4964 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2022
- Esas No
- 2019/1599
- Karar No
- 2022/4964
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
492 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına … Altyapı Çevre A.Ş.'nin vergi borçları için kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının şirket yönetim kurulu üyesi ve kanuni temsilci olarak görev yaptığı 02/11/2011-09/10/2014 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak şirket borçlarından dolayı sorumlu tutulabileceği, dava konusu ödeme emri içeriği 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin katma değer vergisi ve kurumlar vergisi tarhiyatlarının dayanağının 12/08/2016 tarihli vergi inceleme raporları olduğu, bu raporlar uyarınca transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı fiili nedeniyle davacının kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulmasının mümkün olduğu,
şirket adına usulüne uygun bir şekilde düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrini müteakiben borcun vadesinde ödenmemesi nedeniyle, yapılan mal varlığı araştırması neticesinde şirket adına kayıtlı 2 aracın tespit edildiği, ancak araçlardan birinin 2006 model, diğerinin 2007 model olduğu ve şirketin 4.586.835,20 TL tutarındaki toplam borcu dikkate alındığında bu araçların kamu alacağını karşılamayacağının açık olduğu görülmüş, bu durumda,
asıl borçlu şirketten tahsil olanağı kalmayan kesinleşmiş kamu alacağının tahsili için davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, dava konusu ödeme emrinin usul ve hukuka aykırı olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2019/1599, K. 2022/4964, 21 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama