Danıştay 4. Daire E.2019/170 K.2022/1181

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak ihraç ettiği emtia ile ilgili mal ve/veya hizmet alışında bulunduğu bir kısım mükellef hakkında sahte belge düzenleme tespiti olması nedeniyle mahsuben yapılan iade tutarının haksız olduğu ve davacıdan geri alınması gerektiğinden bahisle 2015/9 dönemi için tekerrür uygulanarak vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacının ihracattan doğan katma değer vergisi nedeniyle 3065 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerine göre iade hakkına sahip olduğu, davalı idarece bu iade hakkının kazanılmadığına dair ihracatın gerçekleşmediği yönünde herhangi bir tespiti olmadığı, ayrıca ret işlemine esas alınan Tebliğ kurallarının da davacının Kanun'dan doğan bu hakkını sınırlamasının mümkün olmadığı sonucuna varıldığından, dava konusu iade-mahsup talebini reddeden işlemde ve buna dayanarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin 2015 yılı hesaplarında yapılan inceleme sonucu düzenlenen ...tarih ve ...sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda; davacı şirketin ilgili yılda mal ve/veya hizmet alışında bulunduğu ..., ..., ..., ..., ..., ...Tekstil San. ve Tic. Ltd.

Şti., ..., ..., ...ve ...isimli mükellefler hakkındaki bir takım olumsuz tespitlerin, anılan mükelleflerin sahte belge düzenleme yönünden incelemeye sevki için yeterli olduğu anlaşılmakta ise de, bu konuda daha detaylı inceleme ve değerlendirmenin yapılması gereken vergi tekniği raporu düzenlenmeden söz konusu tespitlerin tek başına anılan mükelleflerin düzenlediği belgelerin sahte olduğuna dair kesin bir delil olamayacağı, anılan mükelleflerin düzenlediği faturaların sahte olup olmadığının, vergi tekniği raporu ile tam ve açık bir şekilde ortaya konulması gerektiği,

ancak bundan sonra davacının anılan mükelleflerden aldığı faturalara konu yüklenim listesinde bulunan katma değer vergilerinin reddedilebileceği ve buna bağlı olarak zamanaşımı süresi içerisinde cezalı tarhiyat yapılabileceği anlaşıldığından, olayda davacının ilgili yılda bahsedilen mükelleflerden alarak kullandığı belgelerin sahte olduğundan bahisle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı İdarece, söz konusu vergi inceleme raporunda, davacının yüklenim listesinde yer verdiği ve haksız iade alımına konu olan alımlarını gerçekleştirdiği alt mükelleflerin düzenlediği faturaların gerçek mal alımı ve hizmet ifasına dayanmadığı şüpheye mahal bırakmayacak derecede açık ve somut şekilde ortaya konulduğundan Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.