Danıştay 4. Daire E.2019/1718 K.2023/1079

Dava konusu istem: Davacı adına 2011 dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ihbarnamelerin davacının kanuni temsilcisi olduğu Tasfiye Halinde ... Plastik İnşaat Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011 dönemi cezalı kurumlar vergisi tarhiyatlarından kaynaklandığı, davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ihbarnamelerin 19/09/2017 tarihinde davacının eşi ...'e tebliğ edildiği, bu haliyle 2011 yılında doğan kurumlar vergisi alacağının, Vergi Usul Kanunu'nun 113. ve 114. maddeleri uyarınca, 31/12/2016 tarihinde zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, zamanaşımı süresinden sonra tebliğ edilen dava konusu tarhiyatta yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarenin yaptığı işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.