Danıştay 4. Daire E.2019/2809 K.2021/3954

Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından 2012 ve 2013 yılı yasal defter ve belgelerinin ibraz edilmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle re'sen tarh edilen 2013/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11 ve 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; şirket adına tebliğe çıkarılan defter belge isteme yazısının tebliğ alındısında herhangi bir ibarenin yer almadığı, 05/12/2016 tarihli yoklamanın Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen anlamda bir tutanak ve davacının kanuni temsilcisine yapılan tebliğin de Vergi Usul Kanunu'nun tebligata ilişkin hükümlerine riayet edilerek yapılan bir tebliğ olmadığı sonucuna varılarak, usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyen defter belge isteme yazısı neticesinde, defter belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka uygunluk görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının yasal defter ve belgelerini ibraz etmesi için gereken 15 günlük süre içerisinde ibraz etmediği, ibraz yükümlülüğünü yerine getirmesini engelleyecek mahiyette haklı bir mazeret de bildirmediği, düzenlenen rapor doğrultusunda yapılan vergisel işlemlerin yerinde ve yasal olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 saylı Vergi Usul Kanunu'nun "Tebliğ yapılacak kimseler" başlıklı 94. maddesinde, "Tebliğ mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılır. Tüzel kişilere yapılacak tebliğ, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmıyan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılır.

Tüzel kişilerin mütaaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılması kafidir. Tebliğ, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müsdahdemlerinden birine yapılır. (Muhatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir.)" düzenlemesine yer verilmiştir.

Olayda, 11/11/2016 tarihli defter belge isteme yazısının, 16 Mart 2012 tarih 8028 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde şirketin işyeri adresi olarak belirtilen adrese tebliğe çıkarıldığı, 05/12/2016 tarihli yoklamada şirketin işyeri adresine gidildiği, ilgili adresin boş ve kapalı olduğu, camında kiralık tabelasının yazılı bulunduğu, çevre esnafla yapılan görüşmede söz konusu firmanın yaklaşık altı ay önce ilgili adresten ayrıldığı hususlarının tespit edilmesi üzerine, 06/12/2016 tarihli defter belge isteme yazısının kanuni temsilcinin ikametgah adresinde tebliğe çıkarıldığı, şirketin kanuni temsilcisinin ikametgah adresinde bulunan görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı ve bariz bir surette ehliyetsiz olmayan kişilere tebliğinde hukuka aykırılık bulunmadığı görülmektedir.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 08/02/2019 tarih ve E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararıyla; davacılar tarafından, mücbir sebep olmaksızın inceleme elemanına ibraz edilmeyen yasal defterler ve belgelerin mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi halinde, bu defter ve belgeler davacıdan istenilip, defterlerdeki kayıtlar incelenip, bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi dairesinin görüşü ve saptamaları da alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, oluşan içtihat aykırılığının bu doğrultuda birleştirilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda, davacının ilk derece mahkemesince yapılan yargılama aşamasında ibraz edebileceğini belirttiği defter ve belgeler istenilerek, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun anılan kararında belirtilen inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçeler karşısında temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.