Danıştay 4. Daire E.2019/3165 K.2022/5071

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığı ileri sürülerek tarh edilen 2013/11, 2014/4, 5, 6 ve 2015/8 dönemleri tekerrür hükümleri uygulamalı vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının kullanmış olduğu faturaların sahte faturalar olduğu, 2012/12 döneminden sonraki döneme devreden KDV tutarının 43.938,76 TL olarak kabul edilmesinin değerlendirilmesinden; davacının 2012 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu hazırlanan ... tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda 2013 dönemine devreden indirilecek KDV'nin azaltıldığı, Mahkemelerince ara kararla davalı idareden … sayılı rapora istinaden tarhiyat yapılıp yapılmadığı, tarhiyat yapılmışsa buna karşı dava açılıp açılmadığı sorulduğu,

cevaben bu rapora istinaden tarhiyat yapılmadığı bildirildiği, inceleme raporuna karşı dava açıldığına ilişkin de dosyaya herhangi bir bilgi belge sunulmadığı, 2012 yılına ait … sayılı rapordaki hesaplamaların dayandığı 2011 dönemine ilişkin 24/11/2015 tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'na istinaden yapılan tarhiyatlara karşı açılan davada Mahkemelerinin … tarihli E:.

K:… sayılı kısmen kabul kısmen ret kararı ile tarhiyatların onanmasına karar verildiği görüldüğünden 2013/1 dönemine devreden KDV tutarının 37 sayılı rapordaki tespite göre 43.973,76 TL kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı; davacının yeniden düzenlenen KDV beyan tablosuna göre dava konusu cezalı tarhiyatların değerlendirilmesinden; dava konusu tarhiyatların dayanağı olan ... tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda sadece 2013 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelendiği,

davacının 2014 ve 2015 yılı KDV beyan tablolarına ilişkin herhangi bir değerlendirme ve tespit bulunmadığı anlaşıldığından ara kararla davalı idareden 2014 ve 2015 yıllarına ait cezalı tarhiyatlarının ne şekilde hesaplandığı bu yıllara ilişkin inceleme raporu bulunup bulunmadığı sorulduğu, cevaben ihbarnamelerin 38 sayılı inceleme raporuna istinaden düzenlendiğinin bildirildiği, davacının beyan tablosuna göre 2013/12 döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisi tutarı 10.244,94 TL iken … sayılı raporla 520,60 TL olarak belirlendiği, böylece 2014 yılına devreden KDV tutarı 9.724,34 TL azaltıldığı,

ancak dava konusu ihbarnameler incelenmesinden 2014/4,5,6 ve 2015/8 dönemleri için toplam 33.119,56 TL katma değer vergisi tarhiyatı yapıldığı, 38 sayılı rapora istinaden, incelenen 2013 yılını takip eden yıllarda, ancak bu raporla azaltılan katma değer vergisi tutarı kadar tarhiyat yapılabileceğinden 2014 ve 2015 yılları için yapılan KDV tarhiyatlarından 9.724,34 TL'yi aşan kısmın iptali gerektiği, buna göre devreden yıllara ilişkin ihbarname düzenlenen ilk dönem olan 2014/4 dönemine ait 8.141,36 TL'lik tarhiyatın onanması, 2014/5 dönemi tarhiyatının ise 1.582,98 TL'lik kısmının onanması,

bu tutarı aşan kısmının iptali, 2014/6 ve 2015/8 dönemlerine ait cezalı tarhiyatların ise tümden iptali gerektiği. 2013/11 ve 2014/5 dönemlerine ait vergi ziyaı cezasının tek katı aşan kısmı bakımından; tekerrürün şartları oluşmadığından bu kısımda hukuka uygunluk bulunmadığı. 2014/4 dönemine tarh edilen katma değer vergisine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre ilişkin kısmına gelince; tekerrürün şartları oluştuğundan bu kısımda hukuka aykırılık bulunmadığı.

213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden kanunda öngörülen koşullara uygun ve hukuken geçerli, somut bir tespit yapılmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin yerinde ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Tekerrür" başlıklı 339. maddesinde, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının ise yüzde yirmibeş oranında arttırılmak suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

Uyuşmazlıkta, işin esası incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılarak bir karar verilmesi gerektiği görüşüyle kararın 2013/11 ve 2014/5 dönemleri vergi ziyaı cezalarına tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmına katılmıyoruz.